Robots Doodles & Orange Bubbles

Işık-Kolye-Şehir

2012-02-05T23:21:00.000-08:00

Aslında, gece görüntüsü çizmeyecektim..Yüzünü sevimli veya güzel çizmeyi de düşünmüyordum..Çizim istediğimin dışında gelişmiş..Dalgınlıktan..:))

Bazen..

2012-02-04T03:20:00.000-08:00

Bazen, en kötü görünen en derin olabilir...Aslında en iyi görünenin en sığ olabileceği gibi...

New Sketch..

Cyrano de Bergarac

2012-02-03T04:17:00.000-08:00

Annemle babamın ortasında otururken küçükken, siyah-beyaz görüntüsüyle, ilk kez karşılaştığım Cyrano...Koca burunlu aşık...

Cyrano is the first hero, I met, when I was very young...

Anne, Kar Yağıyor

2012-02-02T03:14:00.000-08:00

Çok uzun zaman önce, doğunun güzel bir şehrinde yaşarken, çocukken, arkadaşlarımla kar labirentleri yapar, labirentin girişine ve stratejik :)) noktalarına kardanadam nöbetçiler yerleştirirdik...Labirentin girişi gizliydi güya..:))

Sabah sekizde oğlum, Anne, kar yağıyor diye bağırdı...Annesi gibi hayalperest diye düşündüm önce...Yaşadığımız şehirde dört saat boyunca lapa lapa kar yağması mucizenin ta kendisi:)) Onbeş dakika içinde aşağıdaydık...Çünkü, daha yağar mı? Kimbilir bir daha ne zaman, yağarken altında olalım, şimdi durur, biter kaygıları :)) içindeydik...Ardında bizi görenler aşağıya indiler..Küçükler, büyükler, arabayı kenara çekip inen sürücüler, yürürken kıtırdayan karları izleyen, gözleri ayaklarında insanlar bu şehirde normal karşılanmalı..:)) Güllerin üzerindeki karlar..:))

Etraf hala bembeyaz...İnsanlar pek mutlu...Demekki mucize denen şeyi hayatın dışında değil, içinde aramak gerek...:))

Happy Day

2012-01-30T00:56:00.000-08:00

Yeni Logo

2012-01-28T09:58:00.000-08:00

Yeni bir logoya ihtiyacım vardı..Üzerinde çalıştığım bir kaç banner çalışması arasında verdiğim kahve molalarında kendim için yeni bir tane hazırladım...Bir portfolyo oluşturmam şart olmuştu, uzun zamandır erteleyip duruyordum..Yapılması gerekenler çok ama hiç değilse bir yerden başlamış oldum. Sade bir tasarım istiyordum, umarım öyle olmuştur..:)) Belki kadim dostum, sırdaşım ve ortağım :)))))) Kısadevre'nin bir çizimini eklerim altına, yeni bir yorumla..:))

Son Günlerde

2012-01-25T02:51:00.000-08:00

Yaptığım çizimler konusunda beni en çok özel ısmarlama çalışmalar mutlu ediyor. Son günlerde kraft kağıtlara fotoğraflardaki çizimleri yapıyorum. Bir tane daha çizip, belirli kısımlarını renklendireceğim. Çizimleri isteyen müşteri tamamen renkli olsun istedi ama kraft kağıda yapılan çizimlerin tamamının renklendirilmesi, çalışmanın özelliğini ortadan kaldırıyor. Taş grisi bir kanepenin arkasına, beyaz, ahşap çerçevelerle asılacakları için, kraft etkisi güzel duracaktır..

Son aylarda ilgim kitaplarıma yöneldiğinden çizim işlerime vakit ayıramamıştım. Bu bahaneyle paylaşmış olayım..:))

Bir Gün

2012-01-24T04:35:00.000-08:00

Bu kadar koşuşturmanın içinde, hava yağmurluyken şehirde, okumak için beklediğim kitaplar ve ilgi isteyen kahramanlara ayıracak bir gün hayal edilince ve o "bir gün" sana bugün verilince...

İnanmakta güçlük çekmek doğaldır...

Diğer tarafta, çizilmeyi bekleyen iki illustrasyon...Birinde hayali beynimde çoktan belirginleşen bir denizkızı...Diğeri yarısı çizilmiş, fincan evinde, şöminesinin karşısında oturup kitap okuyan bir robot...

Arkadaşlarımdan Gelenler

2012-01-20T02:14:00.000-08:00

Gönüller birdir, dünyalar ayrı olsa da...

Arkadaşlıklar, sevgiler, aşklar yalan olsa da...

Umrumda değil dünya yansa da...

Biz dostuz, unutmayız...

Dost uzakta olsa da...

Hepinizi çok seviyorum...çok...çok.

Eller Yukarı

2012-01-10T11:03:00.000-08:00

Yardımcı kahramanım ve bloğumdan da tanıdığınız üzere, Kısadevre hakkında düşünürken bugün, onun aşık olması gerektiğine karar verdim..Aşık olacağı karakter, karakterin kişiliği, görüntüsü ve Kısadevre'nin bu durumu romanın diğer kahramanlarına açıklarken ki görüntüsü filmin karesi gibi gözümün önünden geçti...Yeni karakteri ve özelliklerini eşimle konuştum..Fikrimi beğenince konu kafamda daha da şekillendi...Kısadevre'nin de bilmesi gerekir ki hayatta herşeye hazırlıklı olmalıyız..Bir roman kahramanı olması gerçeklerden muaf olacağı anlamına gelmiyor...

Şu sıralar okumaktan mutlu olacağım, sayfalarını hevesle çevireceğim kitaplar bulamamaya başladım...Mutlaka bir yerlerde gizlice bekliyorlar...Onlar da bloglar gibi görünüyorlar şu sıralar bana...Aynı kurgular...konular...Bizim blog gezegenini kastetmiyorum...Onlar benim dostlarım ve arkadaşlarım...Takip ederken, ilginçlik aramıyorum...Nasılsın? Bugün neler yaptın? demek onları takip etmek...Twitter'a gel, diyorlar en çok........:))))..

Bir süre buralara uğrayamazsam, beni merak etmeyin...Bir de lütfen kitap önerin..:))

Hayalperest 2

2012-01-05T11:21:00.000-08:00

The Sketchbook Project

2012-01-03T03:15:00.000-08:00

Üç yıldır düzenlenen ve dünyadaki tüm çizerlere açık olan Sketchbook projesine katılmak istiyordum ama yoğunluktan vakit ayıramamıştım..Bu sene defterimi alıp içimden geldiği gibi, keçeli kalemlerimle yaptım çizimlerimi..:))Hikayesini yazdığım kısımları sildim ama bir konusu da var..:))Defter uzun bir Dünya turuna çıkacak ve pek çok insan tarafından incelenecek...Yukarıdakiler bir kısmı..Çizimleri bitireli uzun zaman oldu...Şimdi paylaşabildim..:))

Geçmiş Zaman Kutuları

2012-01-02T11:04:00.000-08:00

Bir süre önce, planladığım bir roman için, zamanın olmadığı, yaşanmadığı bir gezegen kurgularken aniden bir ayrıntıyı farkettim. Ben aslında o gezegende yaşıyordum...Ben ve yaklaşık yedi milyar insan daha...Yaşlanıyorduk, hergün sabah güne başlıyor, geceye ulaşıyorduk, gece gündüz ve mevsimler birbirini kovalıyordu...Evet bunlar oluyordu ve insanoğlu yaşlanmasını, yaşadığı gezegendeki her türlü değişmeyi somutluğa bağlamak istiyordu...ve tüm bu döngüyü "Zaman" adını verdiği kelimenin içine tıkıştırma ihtiyacı hissediyordu...Onun bu ihtiyacı doğuruyordu zaman kavramını...ve aslında zaman ...yoktu.

Anladığım zaman yüzüme bir gülümseme oturdu. Zamanın olmadığı gezegen burasıydı ve o insanoğlunun kurgusuydu..31 Aralık sabahı, ev halkı uyurken içinde yaşadığım kurgunun hatırına bir bardak kahvemi alıp Coraline'ı izlemeye koyuldum..Seneyi en sevilen kahramanla kapatmalıydı..Ne de olsa koca bir zaman dilimi daha rafa kalkmak üzereydi...Bu hiç de kolay yadsınacak bir durum değildi.

Bir süredir salı sabahları arkadaşlarımla kahvaltı günü yapıyoruz...Öyle düzenli bir etkinlik değil ama arayı da fazla açmıyoruz...Yarın yine, aksilik olmazsa kahvaltı günümüz..:)) Aklımın bir köşesinde çizilmeyi bekleyen yeni resimler var ama artık çalışma odamın olmaması hatta bir çalışma köşemin bile olmaması yüzünden elim çalışmaya varmıyor...Yazım köşesi var ama çizim için araçlarımı istifleyebileceğim bir alan bulmuş değilim...Böyle işte..:))

Yazarlar, Evler, Takvimler

2011-12-26T06:19:00.000-08:00

Çizim yarın çok sevdiğim birine gidecek...

İngiliz yazarlarına imreniyorum...Engin bir düş güçleri, hayal dünyaları var...Rus yazarlar realizmde neyse, ingiliz yazarlar da fantazyada o...Bugün severek okuduğumuz, yaratıcı zekalarına hayran kaldığımız yazarların yüzde doksanı ingiliz ya da ingiliz asıllı...Yağmurun ve karın benim düş dünyama etkisi büyüktür...Hiç birşey bana gri, sisli, puslu bir hava kadar hayal kurduramaz...Sonunda hayallerim fantastik romanlara dönüşürler...İngilizlere de yağmurun, sisin etkisi vardır belki...Miyazaki'nin animasyon sinemasına kazandırdığı Yürüyen Şato yine bir ingilizin kaleminden çıkma...Harry Potter, Coraline, Hobitler, Narnia günlükleri, Altın pusula ilk aklıma gelenler...Yazarları ingiliz ya da ingiliz asıllı...Evet, onlar hakkında bir seminer bile verebilirim ama uzun bir yazıyı kim okumak ister ki..:))

Bu sene takvimimi tamamen elimde çizerek hazırlamaya karar verdim...Önümüzdeki bir yılın sonunda sonbahar ve kışı beyaz çerçevelerin içine yerleştirip göz önüne yerleştirmek gerek...Bol sisli...Bol puslu...

Mim

2011-12-25T11:15:00.000-08:00

Aslında mim cevaplamıyorum ama çok sevdiğim arkadaşım Zeynep için bir seferliğine kuralımı bozayım..:))"Konumuz 2012'de gerçekleşmesini istediğimiz 12 dilek. İstediğimiz herşeyi yazıp söylüyoruz tüm evrene :) ve 12 kişiye gönderiyoruz "

_Çocukların ve gençlerin ölmemesini ve sağlık problemi yaşamamalarını istiyorum.

_Herkesin mutlu, huzurlu, sağlıklı olmasını istiyorum.

_Arkadaşlarıma daha çok vakit ayırmak istiyorum.

_Savaş istemiyorum.

_Kanalların daha kaliteli yayınlar yapmasını istiyorum. Bazılarının toplumu nasıl olumsuz yönde etkiledikleri aşikar.

_Kitap fiyatlarının daha ucuz olmasını istiyorum. Okumak....hayati önem taşıyor.

_İnsanları, ucuz ve kanserojen tüketime yönlendiren her türlü sebebin ortadan kaldırılabilmesini çok isterdim.

_Resimli çocuk kitaplarının çoğalmasını isterdim. Kendi ülkemizin çizerlerine daha çok fırsat verilmeli. TRT'nin verdiği fırsat sonucu ne güzel çizgifilmler yapabildiğimizi herkes gördü. TRT Çocuk'da yayınlanan Keloğlan, Cille, Nane ile Limon yapılanlara en güzel örnekler.

_Işık hızında hareket eden uçan taşıtlar bir an önce üretilsin.:))Hevesle bekliyoruz burada:))Tabi ışık hızını geçmek mümkünse...

_Bunların dışında sağlık, huzur istiyorum..Herkes için..:))

12 maddeyi tamamlayamadım...:))

Şimdi sıra oniki arkadaşıma göndermekte...unuttuklarım kusuruma bakmasın...kolay gelsin.

Kestane Perisi

2011-12-23T10:57:00.000-08:00

Bu bir robot değil, peri..:) Kestane perisi..,

Boynundaki atkı değil, kanatları,

Bacaklarını kıvırmış, söylemek isterim..

Babama söz verdim, bir süre robot çizmeyeceğim:))

Work On Progress

2011-12-19T07:27:00.000-08:00

Acilen bir çalışma odasına ihtiyacım var...

Bu çalışmayı çok sevdiğim küçük bir okurum ve kardeşi için yapıyorum...Bitince güzel görünecek...Çalışma masamın üzeri bu akşam böyle..:))

Kahveden Sonra

2011-12-16T09:41:00.000-08:00

Bu aralar bloğum için onbeşer dakikalık hızlı çalışmalar yapıyorum...Çalakalem çalışmayı çok özlemişim...Bulaşık günü..:))

Günün Sonunda

2011-12-15T11:44:00.000-08:00

Hediyelerin Yeni Evleri

2011-12-11T23:24:00.000-08:00

Öncelikle hepinize çok teşekkür ederim.İşin doğrusu bu kadar katılım beklemiyordum.Katılımdaki en büyük katkı, etkinliği duyuran arkadaşlarımın oldu, hepsine ayrı ayrı teşekkür ederim.Akşamı beklemek istemedim, açıkçası süreyi fazla uzun tutmuşum, sonuçta böyle bir etkinliği ilk defa yapıyorum, süre benim acemiliğim oldu:))Biraz önce, son dört yorumu gönderen arkadaşlarımın isimlerini de ekledim kağıt yığınının içine ve iyice karıştırdım.:))Gidecekleri evlerde değer görsünler, yeni sahiplerini mutlu etsinler diye geçirdim içimden ve isimlerin çekiliş sırasına göre hediyeleri kağıtlara yazdım...Çekilişi benim için çok sevdiğim biri yaptı.:))

İçimdeki Kedi, kitapların...Limonlu Turta, yastıkların...Fadiş, çizimin yeni ev sahibesi. Adreslerinizi hemen gönderirseniz, hediyelerinizi yarın göndermek isterim.:))Katılan tüm arkadaşlarıma teşekkürler...

Güzel Bir Yıl İçin Hediyeler

2011-12-07T06:26:00.000-08:00

Bu çekilişi çok uzun zamandır planlıyordum...Robot yastıklarımı ilk yaptığımdan beri...Çok sevilmeleri beni çok mutlu etmişti...Bloğumu seven arkadaşlarımda da olmalılar diye düşündüm...Sizler için bir çift boyadım...Hem de kar taneli...Sonra kitaplarım çıktı...Hepiniz beni desteklediniz...Bazı arkadaşlarım kitaplarımla çektirdikleri fotoğrafları gönderdiler...Hissettiğim sevinci tahmin edersiniz...Düşüncem yine aynıydı....Çekilişimde bir çift kitabım da olmalıydı...Sonra ne kadar çok o kadar iyi diye düşündüm...Ve çerçeveletip evinizde kullanabileceğiniz "Güzel Evim"çizimini yapıverdim...Umarım gideceği evde sahibine mutluluk verir...

Çekilişe katılmanız için yorumlarınız gerekiyor tabi..:))Katılan arkadaşlarımın arasından isimlerini çekeceğim üç kişiye gidecek hediyelerim...Çıkan ilk isme kitaplarım gidecek...İkinci isme yastıklarımı göndereceğim...Üçüncü isim çizimi alacak...Yayılmasına da yardımcı olursanız harika olur...:))

12 Aralık pazartesi günü, akşam üç isim belli olacak...:))Mail adresime adreslerinizi bekleyeceğim...Hepimiz için ve tüm Dünya için mutlu ve huzurlu bir yıl olsun yeni gelen yıl...:))

Yeni Bir Yıl ve Yeni Umutlar

2011-12-05T10:48:00.000-08:00

Uzun bir süredir, olmak istediğim tek yer büyük kitabevleri...Binlerce kitap, dergi arasından bana ilham verenleri arayıp bulmak...

Beynimin içini binlerce ışıkla dolduruyorum...Yolculuk için hazırlanıyorum...Hiç kar yağmayan bu şehirde, bir anda hayallerimin içinde bir kar fırtınası beliriyor...Etrafımdaki insanlar gerçek hayatlarını yaşarken ben hayal dünyasına adım atıyorum...Tipinin içinde çok uzaklardan, belli belirsiz bir siluet beliriyor...Boynuna doladığı atkı gri-beyaz fırtınanın içinde yalpalarken yaklaşıyor...Sessizce söyleyeceğini bekliyorum...Bir robot, başını eğip selam veriyor ve kar tanelerinin içinden sesi duyuluyor..."Zaman geldi mi?" Başımı sallıyorum...

Bir anda ne tipi kalıyor ne uçuşan karlar...İnsan kalabalığının içinde buluyorum kendimi...

Sessiz bir hazırlık benimki...Kimse farketmiyor...Evin içinde gizli bir yer arıyorum...Hayalimde beyaz duvara bakan bir yazı masası...Kuytuda olması gerek, kimselerin bilmediği bir zamanda ve yerde...Gittikçe içime kapanıyorum...Masada sadece kağıtlar ve kahve...Gizli bir köşede boş duvara bakan masa...Duvarın üzerinde bir kapı...Hayal dünyamın kapısı..Yastıkları birkaç gün önce boyadım...Onların bir sırrı var...ama sonra paylaşacağım..:)

Yıldızlara Doğru

2011-11-29T08:16:00.000-08:00

Eskiz defterimden...

Çocukluğundaki kahramanlar, büyüdüğünde de değişmez...İyiki doğdun Mark Twain...

Kurabiye Adamlı Günler

2011-11-28T08:59:00.000-08:00

İki haftadır kurabiye adamlı günler yaşıyoruz..Kurabiye adamlar için kullandığım kalıptan daha büyüğünü arıyorum..Ben pişirmediğim zamanlar satın alıyoruz..:))Fotoğraftakiler aldıklarımızdan..

Kitaplarımla ilgili güzel tepkiler almaya devam ediyorum..Özellikle farklı yaşlardan ve meslek guruplarından gelen hoş tepkiler beni mutlu ediyor...Birkaç gün önce bir savcının iki kitabımı da okuduğunu, son kitabı bitirmesine onbeş sayfasının kaldığını öğrendim..:)) Beni heyecanlandıran onlarca örnek var..:))

Çizim yapmayı özlesem de vakit bulamıyorum..Kendi çalışma odamı oğlum doğunca iptal ettiğim için evin içinde yersiz yurtsuz gibiyim..:)) Bir daha ne zaman bir çalışma odam olur, bilemiyorum..3. kitabımın neredeyse sonlandırdığım kurgusunda vazgeçeli iki ay oluyor...Epey emek çekip sayfalarca yazmıştım üstelik...Bakalım, neye karar vereceğim..3. fotoğraf ev yapımı satranç takımımıza ait..:))

Hediye Paketi

2011-11-20T02:30:00.000-08:00

Kraft kağıtları kullanmayı çok seviyorum...Özellikle çizim yaparken, hediye paketlerken...Kurabiye adamları kraft kağıtla sarıp üzerine yine kurabiye adam çizmek...İçine elyaf dolduracağımız ve çizim yapacağımız ufak dekoratif nesneler yapmak için kullanmak da hoş oluyor...Doğal görünüşlerini seviyorum...

Çok sevdiğim biri var...Onun hediyesini de kraftla paketleyip üzerine bu çizimi yaptım...Artan şeritleri de üzerine yapıştırdım...Artık sahibine gitmek için bekliyor...:))

Görenler öyle sevdiki...Bloğumda paylaşmak istedim...:)))

Zamanda Yolculuk ve Keçeli Kalemlerin Grevi

2011-11-18T12:47:00.000-08:00

İki kafadar, zamanda yolculuk yapacakları aracın planları üzerinde çalışıyorlar...Bu aralar işim gücüm yine keçeli kalemlerle...Eskiz defterinden bir sayfa...Umuyorum ki erimeyen kar taneleri bulabilirlerse, Dünya'ya dönerken yanlarında getirsinler... Keçeli kalemler tahminen greve giderler çünkü bana bakışlarını hiç beğenmiyorum...Derin ama anlamlı bir sessizlik içindeler.:))...Bu proje onbeş çizimden oluşuyor...Bazılarını arada sırada buraya eklerim..:))

Kitabevinde Bir Gün

2011-11-14T11:41:00.000-08:00

Bir kere görmeye gitmiştim onları..Raflara yerleştikleri ilk hafta...Sonra araya başka meseleler, sağlık sorunları, koşuşturmacalar girince uzun süre ilgilenememiştim...Geçenlerde yine kitabevlerinden birine gittim...Gözgöze geldim ikisiyle birden...Yaklaşırken onlara doğru, sayfaların arasındaki kahramanlarımı düşündüm..."Biz iyiyiz, çok iyiyiz, merak etme." dediklerinden eminim...Artık benden çıktılar...Garip bir his...Benimle birlikteler ama bana ait değiller...Onları seven nice insanlar var...İnanıyorum ki kahramanlarım bazılarını benden daha çok sevmişlerdir...Okuyanlar da onları...Raftaki hallerine bakarken ve hep beraberken, henüz ayrılmamışken, onlar sayfaların aralarına yerleşmemişken, yaşadığımız süreci düşündüm...Size garip gelebilir ama onlar benim yakın dostlarım olmuşlar...Kahramanlarımdan birinin adı Alaşım, en sevdiklerimden biri...Eylül ve Barut'u da seviyorum...

Neyse..Çocuk kitabı gibi görünmesi sizi yanıltmasın...Evet çocuklar orada hoşlarına gidecek bir macera bulacaklar ama itiraf etmeliyim ki ben bu kitapları daha çok yetişkinler için yazdım...Birbirinin devamı niteliğinde iki kitap...1-Tuhaf Yolculuk (300sy).....2- Issız Gezegen (370sy)...Yayınevi: Doğan Egmont

İkisini birden elime almış, kitabevinde incelerken görevli çocuk yanıma gelip beni onlar hakkında bilgilendirmeye başladı...Hiç çaktırmadan :P onu dinledim...Bana "Son sayfada yazar hakkında bilgi bulabilirsiniz...Farklı ve ilginç bir tarzla tanıtılmış." dedi. Gülümsedim ama en arka sayfayı açmayı istemedim...Fotoğrafıma baksa, bir de yüzüme ilginç olurdu gerçekten..:)) Teşekkür edip kitaplarımı rafa yerleştirdim, içimden kahramanlarıma "Hoşçakalın.." dedim...Dışarı çıkarken arkama bakmadım..:))

Sevdiğim yazarların kitaplarının arasındalar...Hepsinin değil, birkaçının...:))

Artık Öyle Bir Yer Yok

2011-11-11T12:21:00.000-08:00

Nereye gideceğimi bilemediğim zaman buraya geliyorum...

Arkadaşımla konuştum biraz önce...Yeni bir yaşama başlamak için başka bir şehre doğru yola çıktıklarını söyledi...Ellerinde tek birşey kalmadan...Van'da durumun nasıl olduğunu sordum, sırf birşeyler konuşabilmek için...Artık öyle bir yer yok dedi...Van diye bir yer kalmadı...Havanın çok soğuk olduğunu, yeni bir şehre gidecek durumda olamayan insanların öylece boş gözlerle kalakaldığını da ekledi...

Bu aralar, herşey zor...

Fincanların Kanatları

2011-11-04T01:15:00.000-07:00

Dışarısı soğuk ama güneşli...ve yerler turuncu yapraklarla dolu...

Bu bayramda kitaplarımı imzalayacağım...Ama kendi evimde, ilk defa gelecek insanlar olacak...Rica etsek bayram ziyaretinde kitaplarımızı imzalatmaya gelebilir miyiz dediler...İçlerinden ikisi 60 yaşına yaklaşmış iki mühendis...evliler ve isteklerini iletince şaşırmadım değil...Ama anlamış olacaklar ki Tommiks ve Teksas okuduklarını belirttiler hemen..:)) Sonuçta kitabım her yaştan insana hitap ediyor...ve ne ilginçtir ki her okuyana dünyanın şu anki halini , içinde bulunduğu durumunu sorgulatıyor biraz da...

Aklının almadığı sırların cevaplarını arayan Benek Üzgünerik'e, insanların sahip olduklarına özenen robot arkadaşı Bızt Kısadevre eşlik ediyor.

Hayat, yap-boz gibidir...Birleştirdiğin kadar öğrenirsin. diyor birileri..

Bayramımız huzurlu, mutlu geçsin...

Çok Kötüsün

2011-11-02T11:19:00.000-07:00

Bloğumu çok seviyorum...Bir kere vazgeçecek gibi oldum, evet ama blog gezegenini bırakıp gitmek öyle kolay değil...Çok izleyicim olsun diye de hiç düşünmedim...Küçük kutulardaki 194 kişiyi seviyorum...Bilmelerini isterim...Beğen sayfamda paylaştığım çizimlerimi ekleyip beklemek beni mutlu ediyor...Bu aralar mutlu olmaya o kadar ihtiyacımız var ki...İstiyorum ki buraya uğrayanlar mutlu olsunlar...Bazen küçük bir fantastik öykü, bazen çizimler görüp iyi hissetsinler...İnsan ırkına kızgın olsam da severim aynı zamanda...Küçük mutlulukları hakediyoruz...

Sayfamın en altında kırmızı bir sayacım var...Küçük ve mütevazi bloğumun günlük ortalama 250-300 ziyaretçisi oluyor...Fakat Histats yani benim işe yaramayan sayacım 250yi 25, 450yi 45 gösteriyor...Kaldıracağım onu oradan...Bir ara icabına bakmak gerek...Bugün canım buraya yazmayı çok istiyordu...Ben de bunları yazdım...

Neleri özledim...Bloglara yorum atmayı....Eskisi gibi her bloğun bolca post yayınlamasını...Yorum almayı da özledim...Bu sessizliğin üstesinden gelmek iyi olurdu...Aralık gelince 1-2 takım kitap, birkaç orjinal çizim, belki boyanmış bir tişört hediye etmek geçiyor içimden...Umut yeşertmek iyidir...

Sessizlik benim içimde mi, blog gezegeni mi sessizleşti ... anlayamadım.

Orange Childhood

2011-11-01T01:25:00.000-07:00

I love autumn and winter. Because it reminds me of my childhood. I'm excited when I saw the orange colour. Especially pumpkin orange. I hope the winter goes well...

Bölük Pörçük

2011-10-24T10:39:00.000-07:00

Bu aralar hayat...

Doğan Egmont ve Benek'in Masalı

2011-10-18T09:14:00.000-07:00

Bu kitaplar 10 - 80 yaş arasındaki tüm hayalperestler için yazıldı..

Tanıştığımızda ben beş yaşındaydım, sen üç. Her çocuğun bir hayal arkadaşı olmalıdır, demiştin ya. Gözlerim kocaman olmuştu seni dinlerken. Gidecek hiç bir yerinin olmadığını söylemiştin...Benimle kalabilmek için ne numaralar yaptığını yıllar sonra anladım. İyi ki yapmışsın. Hatırlıyor musun yağmurlu günü? Pistonlarına kadar paslanmış halde, elinde yağdanlığınla "Beni içeri al." diye bağırışını. Dışarı çıktığını bile farketmemiştim. "Beni unutuyorsun!" diye sızlanmıştın. "Yokoluyorum, farkında değil misin?" O zaman farketmiştim silik göründüğünü. Ben büyüyordum, senin yokolman normaldi. "Beni yeniden görünür kılmalısın." demiştin çaresizce. "Nasıl?" demiştim ya, cevabın hazırdı. Bir romanın kahramanı olmak işe yarar mıydı? İşte herşey böyle başladı. Romanda Bızt Kısadevre kimdir? diye sorsan, herkes sana söyler.

Çok uzun bir süreçti. Güzel sonlandığı için mutluyum. Kitaplarım matbaadan çıkıp Doğan Egmont'a ulaşmışlar. Bir hafta içinde dağıtımı yapılacakmış. Gerçek dünyada ve sanal dünyada pek çok arkadaşım içten desteklerini eksik etmediler üzerimden. Mutluluğumu paylaşmak istedim.

Çizerime, editörlerime ve genel yayın yönetmenime çok teşekkür ediyorum.

Bugün, iyi bir gün...

Buz Laleleri

2011-10-17T13:23:00.000-07:00

Kar yağmayan şehirlerde, gri gökyüzünde buz laleleri açar...Karların yeryüzüne düşmesini engelleyen kimse, buzdan lale bahçelerini görmene izin verir...

Sonbahara Torpil

2011-10-09T23:52:00.000-07:00

Pencerenin karşısındayım...Yağmur yağıyor ve gök gürlüyor...Gel de sonbahara torpil yapma..:))..Bir de sevdiğim pek çok şeyi içinde barındırıyor...Yağmur...gri tonlu renkler...artık sıcak içilen kahve...turuncu,sarı,kırmızı....kızarıp dökülen yapraklar....balkabakları....sabah olurken ama gün ağarmamışken duyulan yağmur sesi...yükü azalan güneşi içeri çekmek için perdeleri sonuna kadar açılan pencereler...

Dantel

2011-09-27T09:57:00.000-07:00

Ne ilginç...Bir zamanlar kavramsal ve bazen de soyut tuval çalışmaları yaparken, sanatı asıp keserken, artık kendimi bu tip çalışmalar yaparken buluyorum...Sanat denen kavramın, bana göre, ters tarafındayım artık...Ama iki günlük dünyada en çok neyden mutlu oluyorsak onu yapmalıyız sanki...Şimdilik böyle...Yarın neler olur bilinmez...Üstelik bir de "Dantel" diye post başlığı atıyorum ki...Sanat konusunda fikirlerime güvenen arkadaşlarım benim yüz karası olduğumu düşünüyorlar artık...Ben sanatın düşünselliğinden, matematiğinden ve fiziğinden uzaklaşıyorum...Ama unutmuyorum...Şimdilik onu kendi haline bırakıyorum yalnızca...

Bu çalışmada ışık yok...Derinlik..gölge yok...Ama danteller var.(!) Banner çizimimdeki kızı çok severim..Ondan hiç bahsetmemiştim...Dik başlı olduğu yüzünden anlaşılıyor..Karakter olarak bana çok yakın..:))Bir de bu posttaki masum yüzlü kız var...Acaba hangi tarz çalışmalıyım yüzleri diye düşünüyorum...Sizin fikrinizi alsam...:)

Zamanı itmekle meşgulüm şu sıralar...Zaman hızlı aksa diyorum...Tabi soyut bir şeyi itmek zor biraz...Ben bekliyorum...Onu düşüncelerim itiyor...Hayat derseniz-ki ben ona pasta börek yemek yaptığım kısım olarak bakıyorum :))- devam ediyor...

Karalama

2011-09-23T23:44:00.000-07:00

A new sketch...Gray-blue color of autumn...

Balkabağı Ayları

2011-09-19T12:19:00.000-07:00

Biten hafta evlere şenlik bir haftaydı...Onsekiz kişilik ve yedi kişilik arkadaş guruplarımı ağırladım...Bundan böyle gurubu küçük tutacağım..:)) Sonra hepimiz hastalandık...büyükler hafif atlattı ama ufaklığımın durumu zordu...Gece ateşi yükselmesin diye gözümü kırpmadım...Zor haftaları elde foton silahlarıyla bekleyeceğim artık...:))

Çalışmayı bu hafta uygun bir zamanımda göndereceğim...Koordinatları veriyorum, fotoğraftaki sahneye arkam dönük oturuyorum şu anda...

Bloğumu takip eden bir arkadaşım.."Seni okuyan her günün güllük gülistanlık geçiyor zanneder." dedi geçenlerde.....Aaa!!! Tabiki..(!!!!!!!!!!!!) Her günüm şiir gibi...:P

Postun başlığına gelince...Facebook sayfamdaki karalamadır sebebi...

Neyi unuttum...Arkadaşlarımın yorumlarını cevaplamayı...

- Bıktım senden..Yarın yaz :((.(iç ses..)

Arkadaşlarımdan Gelenler

2011-09-17T12:03:00.000-07:00

Ne kadar güzel demiştim bir kere sadece...Çok kıymetli benim için...

Doğumgünümde aldığım en güzel hediyelerden biriydi...Sayfaları dolmaya başladı yavaş yavaş...

Güzel hayallerimizden bahsediyoruz bazen...Kimin bebeği olduğu çok belli..:))

Kitabın içindeki güzel ilustrasyonlar ona beni hatırlatmış...Şimdi bana onu hatırlatıyor..

Renk tonları ve tekniği o kadar güzel ki...Durduğu köşede görenler bir de yaklaşıp bakıyorlar...

İnsanın onu düşünen arkadaşlarının olması çok güzel...Çok ama çok...

Blog alemindeki tüm arkadaşlarımı çok seviyorum...Blogger olmak şahane..:))

Karolar

2011-09-16T10:09:00.000-07:00

Hediye olarak gidiyorsun ufaklık....Söz verdiğim gibi...Arayacağım seni, merak etme...

My little, you are going as a gift....I promised, you know...call you, dont worry...

Tulip Planet

2011-09-14T13:27:00.000-07:00

Al getir "Issız Gezegen"deki " laleleri...Kaybolursan...geri dönmek için evrene açılan, başının üzerindeki "Boyut Kapıları"nı kullan...Kapılar narların içinde...Gördün mü?

Gökyüzünün tonu daha açık olmalıydı...Yani bence..Ama eşim bu rengi çok sevdi...Hadi kalsın bu renk o zaman...

Metal olmaktan o kadar uzaksın ki benim için....Oksijene ihtiyacın olmadığı halde seni "Issız Gezegen"e astronot kıyafetin olmadan gönderemedim...

Neyi unuttum..?

Alttaki postumda arkadaşlarıma cevap yazmayı...:))

-Yarın yazarsın..(İç ses..)

Hoşgeldin Eylül

2011-09-11T12:32:00.000-07:00

Yarından başlayarak inanılmaz yoğun bir haftanın içine giriyorum...Yarın tüm gün oğlumla beraber okulunda olacağız...Bu nedenle postumu bugün girmek istedim...İki gün misafirlerim olacak bir de...Hafta sonuna doğru Ankara'dan çok sevdiğim biri geliyor...Oğlumun Gözde ablası...:)

Çalışma günlük karalamalarımdan biri...Yoğun günün sonunda on dakikalığına bu tip bir karalama yapmak beni rahatlatıyor...Çizgilerin sertliğinden bellidir..:)) Onu biraz renklendirdim...Aslında ışık-gölge-derinlik üçlüsünü kullanmayı çok severim...Ama bu aralar derinliği olmayan çalışmalar için atıyor kalbim... Bir Eylül çizimi oldu bu...Puslu ve gri hayal ettim...Daha renk katabilirdim...Ama bunu sevdim...Eskiden direk bilgisayarda başlardım çizmeye...Son bir kaç aydır karakalem çizip sonra renklendirmeye bayılıyorum...Etkisini seviyorum...Ekim, Kasım, Aralık...Onları da seviyorum...

Gayretli Mucit

2011-09-08T11:08:00.000-07:00

Bu ayın onikisi oğlumun doğumgünü...4 yaşını dolduruyor...Üstelik okula başlıyor...Doktorumuzun tavsiyesiyle dört sene bekledik...Tabi bizim için zor oldu...Onun okula başlamasıyla yüküm biraz hafifleyecek...Kırmızı ve lacivert renkli formasını aldık...Okuldan böyle bir talep gelmediyse de ben içine yiyecek koyabileceğim, sağlıklı, küçük kaplar aldım..:))...Duruma göre kullanacağım...Beynimde pek çok "acaba" var ama hangi annenin yokki...Çizdiğim robot gibiyim bu günlerde...:)) Gayretli bir mucit...Işık hızını aşabilen bir fişek kullanacağım günler kapıda...bir ruj kutusu formunda ve görüntüsündeki fişeği çantamda rahatça taşıyabileceğim böylece...İş...ev...oğlum...sosyal ilişkiler...hergün bir yemek adı arayışında olmak...ve kendim için yarattığım, zamandaki minicik kahve sohbeti boşlukları...

Bu tarz çalışmak istiyorum bugünlerde...Çok seviyorum çünkü...

Yeni Mevsime Giriş

2011-09-06T08:04:00.000-07:00

Ağustos güzeldi....Ramazan ayı ve bayram da öyle...Kendime ait sınırlı zamanlarda - çok ama çok sınırlı - sevdiğim kitapları okuyup, filmleri izledim...Sevdiğim arkadaşlarımla daha fazla bir araya geldim...Kahve içtim...Eskiden beri çok sevdiğim ama uzun zamandır uğrayamadığım İskandinav sanatçıların bloglarında gezindim...Beni mutlu eden çizimler yaptım...Can sıkıcı şeyler olmadı mı? Hem de tonla...

Bu çizimi yapmak uzun zamandır aklımdaydı....Lale Sultan, çizimini yapmış...fırçaları hala ıslak....Devamı gelecek....

Velhasıl sonbahar ...Sultan'ın Modeli...

Sihir Eksikliği

2011-07-28T05:46:00.000-07:00

Sihir eksikliği oluştu bende. Oysa paylaşacağım çizimlerim var, "Çocuğum ve Ben" dergisinde yayınlanan yazımı eklemedim daha buraya...Yeni çalışılacak seriyi...katıldığım çizim etkinliğini...Zamanında paylaşınca güzel herşey...Fakat şimdi Walter Disney'in ruhu gelse ikna etmesi zor...Ben, devam edebilmek için, ara versem iyi olacak..

Yaz geçsin gitsin...Sihirli sonbahar ayları gelsin. Dökülen kırmızı yaprakların ters istikametine doğru yürüyeyim biraz. Kışın yağan yağmuru aslında kar kristali olduğuna dair ikna edeyim...Baharın ise kokusu...Yaz güzel de çok serseri bir mevsim...Buna rağmen zaptedemedi beni..Sevdiklerim çok burada...İnsanın sevdikleri cehennemde olsa, geri döner...

Şu birkaç gün Neil Gaiman'ın romanlarının kalan birkaç sayfasını bitireceğim...Her kitabında, yenilenmeyi bilen ve işlediği fantastik motiflere yenilerini ekleyebilen biri...Sevdiğim yazar Tolkien'in yarattığı fantastik dünyasını ve imgelerini tekrarlayan, sürekli ısıtan yazarlara benzemiyor...Amerika'nın Tanrıları - son kitabı- bekleyecek biraz...Gelsin bakalım şu sonbahar....

Blog

2011-07-27T12:20:00.000-07:00

Günlerdir bekliyorum, duygularım değişir mi diye....

Hayatta beni kendine bağlayan ve vazgeçemeyeceğim pek çok şey var....

Ama maymun iştahlı biri sayılabilirim aynı zamanda....

Evet...canımı sıkan bir huy bu.....

Heyecan ve heves bitince, beynimde beliriveren "Turuncu Valiz" imgesi...

Sanki blogumdan vazgeçtim ben...

Öyle gibiyim....Çizmekten, yazmaktan değil.....blogdan....

Ama burada paylaşmak güzel oluyordu...Kendimi zorlasam hislerim düzelir mi?...

Çocuklu ev halleri...:))

Osmanlı'nın Muhteşem Tasarımları

2011-07-23T05:45:00.000-07:00

Ben blogumda hep kendime ait çizimleri ve yazılarımı paylaşıyorum ama bugün harika tasarımlardan bahsetmek istedim. Bizim dünyada haklı ün salmış çinilerimiz ve desenlerimiz...Altlarındaki sağlam matematik ...Dağınıklıkları içindeki şaşırtıcı bütünlükleri...Çizen ustanın muhteşem yaratıcı zekası... Chevreul'ül renk yasasını tahminen bilmeyen zamane çizerinin renk ustalığı....Çizgilerin kıvraklığı.... Masalsılıkları...

Desenlerimiz ve renklerimiz gerçekten eşsiz....Bunda İslam dininin etkisi de büyük....Desenlerimizin bu kadar şaşırtıcı olmasında yani...O dönemlerde Figüratif sanata yönelmediğimizden desen ve renkler üzerine yoğunlaşmışız...Osmanlı'nın yedi denize hakim olduğu zamanların etkisi balık ve kadırga çizimlerinde çok belirgin....Laleler...çiçekler....aslında fantastik bir kahraman olan zümrüd-ü anka kuşu çizimleri...Deniz canavarları....Tavus kuşları...çizgiler ve bezemeler...

Geçen yıl vefat eden, yaşayan tek çini ustası Sıtkı Olçar'ın vefatından önce White&Soft firmasına verdiği, çizimlerinin telif hakkı, sonrası ortaya çıkan yastıklar gerçekten hoşlar...

Asıl yüzyıllar önce çizim, matematik, estetik dehasıyla bize bu kültür mirasını bırakan ustalar...İsimlerini bilmediğimiz tasarım ve renk dehaları...

Dünyaca ünlü halılarımız ve kendine has minyatürlerimiz....Ve ne yazıkki bunları kendi tasarımlarıymış gibi kullananlar...Fakat büyük tasarımcıların bu desen ve çizimleri izinsiz kullanmayacaklarını tahmin ediyorum...

Bu benim blogum için oldukça farklı bir konu oldu....:))

İslam etkisi dedik de, İranlı illustratörlerin ustalığına ve en iyiler arasında yer almalarına da şaşırmamak gerek....

Değerlerimizden yola çıkmışken tahminen 11.yüzyılda ya da yanlış olmasın daha öncesinde yaşayan, adını çizimlerinin hiçbirine yazmadığından kim olduğunu bilmediğimiz ama Mehmet Siyahkalem diye hoş bir biçimde isimlendirdiğimiz, genelde şamanizm dönemini yansıttığı çizimleriyle ünlü, neredeyse fantastik bir kahramana dönüşmüş ressamın çizimlerine göz atmanız da hoş olabilir...

Yıldızlı Gece

2011-07-21T13:08:00.000-07:00

Yıldızlı bir gecede yolculuk.....Yolculukta verilen kahve molası....Ve bir yıldızı yakalamak...

An overnight journey....And a coffee break on the go ..... .... And to catch a star

Ottoman Tulips

2011-07-20T03:48:00.000-07:00

Our holiday was over and we back to home this morning. Photos of the hotel's decor. Ottoman tulips. I drew a few. There was no time to draw actually.:)) It's good to be at home...

Bu sabah beni balkonda görünce, psikolog hanım, "Kahveleri hazırlıyorum, aşağı in." dedi. Buluştuk biz iki kahve delisi. Döndüğümü görünce çok sevinmiş. "Robotların nasıl?" diye sorunca, "İyiler." dedim. "Bu aralar onları fincan kente yerleştiriyorum." Gülümsedi, elindeki fincanı gösterip, "Kahve senin için ev ve huzur demek" diye ekledi. "Senin için de" dedim. Gülümsedim.

Karşı komşu psikolog olunca.....:))

Çok severim Osmanlı'nın desenlerini. Ama en çok evde olmayı...

Seyahat

2011-07-10T23:39:00.000-07:00

Bu aralar çok seviyorum bu tarzda çizmeyi...Direk bilgisayarda başlardım çizmeye, şimdi karalamalar üzerinde çalışıyorum...etkisi hoşuma gidiyor...tekstil üzerinde kullanılmaya uygun olsunlar istiyorum. Çalakalem çizmeyi özlemişim...Kahve içiyor bizimki...:)) İçtiği kahvenin dumanları da kendi dünyasına uygun olacak tabi..:))

Zor ameliyatların olduğu yoğun bir seneydi...En çok oğlumun ihtiyaçları dolduruyor valizi...Biz azıcık giyecek alıyoruz yanımıza...Ben küçük çizim defterimi, bir de uğurlu kalemimi...:) Bir taraf yeşil olsun istiyorum...bir taraf mavi...Yarın yola çıkıyoruz....Buralara iyi bakın...

Çok Özleyince....

2011-07-09T02:38:00.000-07:00

......çizdim bir tane...

Sihirli Renk

2011-07-04T00:38:00.000-07:00

Bu çalışmayı çok severek yaptım, onu böyle sevme nedenimin gri-mavi, puslu rengi olduğunu söylemeliyim. Mavi başlı başına sihirli bir renk gibi...Hem sınırlı, dar...hem uçsuz bucaksız...Benim en sevdiğim tonlar gri-mavi tonlar....Fazla net mavileri kullanacağım zamanlarda olur..kimbilir..Sihirli Mavi'yi eşim için çizdim, çok sevdi çünkü...

Yoğun haftam başladı, home-office bir yoğunluk olacağı için daha katlanılır nispeten:))Bir tarafta kahve, diğer tarafta en sevdiğim şarkılarla destekledim yoğun haftayı çünkü...Yoğunluğun dışında pek çok çizerin katıldığı bir etkinliğe katıldım...iki yıldır yoğunluk nedeniyle erteliyordum...bu yıl zaman yaratabildim...eğer sonlandırabilirsem burada da bahsedeceğim...masalını kendim yazdığım ve 14 sayfalık çizimlerden ibaret bir proje hazırladım...biraz masalsı...biraz fantastik.

Oğlumla ortak konularımız çoğalmaya başladı. Bugün Kaptan Hook, Peter Pan ve Neverland hakkında konuştuk.:))

Bugün Benim Doğum Günüm

2011-07-01T01:25:00.000-07:00

"Hayata gelmek yaratılana verilen en büyük lütuftur." diyor bir arkadaşım ve "Hayatımızdaki her gün bir hediyedir."diyor öteki. Ben "özel gün" kutlamaya pek meraklı biri değilimdir. Normal bir şeydir benim için, doğmuşumdur, dünya üzerinde nice sevdiklerim olmuştur, daha da olacaktır..İşte bugün doğduğum gün, 1 Temmuz...Daha çok telefona cevap verdiğim, doğum günüm olduğunu çaktırmasam da pek çok hediye almaktan eksik kalmadığım gün. Yazmadan geçmeyeyim dedim, kutlayayım kendimi...

Today is my birthday..:)

Beauty

2011-06-30T06:06:00.000-07:00

Bu aralar portfolyom için üzerinde severek çalıştığım çizimlerin bir parçası...

I'm working on a piece of artwork for my portfolio nowadays...

Sandviç Haftası

2011-06-27T13:20:00.000-07:00

Kendimi Radyatör kasabasından ayrılmaya can atan Şimşek Mcqueen gibi hissediyorum.:)), herşeyi bırakıp, şıpıdık terliklerle rüzgara doğru yürümeye hevesliyim. Zaten bu hafta rahatlık haftam benim. Yorucu bir haftayla, yorucu diğer haftanın arasında kalan fırsat haftası.:)) Bugünden başlayarak iş hayatımla ilgili hiçbir şeyi düşünmeyeceğim bir hafta...İçine bolca arkadaş buluşması, kahve ve hayat sohbeti katacağım, rüzgara karışan sabah kahvaltıları arasında, bir nevi hippi haftası olsun istiyorum. Geride kalan zor ve yedi gün sonra beni bekleyen diğer zor hafta arasını sandviç yapacağım.:))

Oğlumun okuluyla ilgili kararımı verdim gibi...Gibi görünüyor....Zorla da olsa karara vardım...Sitedeki hanımlarla ki yaşlarımız neredeyse aynı ve miniklerimizin yaşları da...tek konumuz buydu..Hala devam ediyor, sabah akşam, ne zaman birbirimizi görsek, kendimizi okul konusunda ayaküstü sohbetinde buluyoruz..

Bu aralar karalama yapıyorum. Üstteki de onlardan biri, hoşuma gidince buraya da eklemek istedim. Facebook sayfama eklediğim çizim tarzında çalışmaya karar verdim bir süre...Galiba en sevdiğim teknik bu...geçen yıl saçlarımı çizimdeki genç kız çocuğunun saçları gibi kestirmiştim...Hem kıvırcık haliyle hem de düz çok severek kullanmıştım...Aynı modeli yine istiyorum....Bir robot hikayesi var aklımda ama sonraya kalsın.:)) Sandviç haftasında robot hikayesi yazılmaz hem....

Kalbi Aramak

2011-06-21T11:02:00.000-07:00

Kadim zamanlarda, daha insanoğlu yeryüzü, gökyüzü, denizleraltı hakkında bilgi sahibi değilken, dört yönün bilgesi, kuzey, güney, doğu ve batının, farklı bir boyutta yaşayan dostuna bir söz verir. " Ne olursa olsun, topraklarımıza emanet ettiğin oğlun yanımızda güvende olacak, ancak sen istediğin zaman sana ve yaşadığı boyuta geri dönecek." der. Robotların Kralı - ki kuzey, güney, doğu ve batının bilgesi ona "Demir Adam" demektedir- dört yönün bilgesinden, dostundan şunu ister," Oğluma göz kulak ol, halkın sırrımı saklasın, oğlum farklı olduğunu bilsin ama bunu kendine dert etmesin, zamanı gelince, ben onun güvenliğini yeniden sağlayıp gezegenimdeki istilayı durdurunca yurduna geri dönsün." "Tamam." der dört yönün bilgesi, "Sana verdiğim söz yer ile gök birbirine karışsa da bozulmayacak, efsane olup bizlerden bihaber yaşayan insanoğlunun topraklarında destanlaşacak, öyle sıkı tutulacak." "Birşey daha var." der Demir Adam dostuna. "Bir gün, tıpkı efsanedeki gibi, oğlum bir Kalbin peşine düşerse, onun bu yola girmesine izin verme, yoksa halkının arasına bir daha geri dönemez...."

Ve konuşmanın üzerinden binlerce yıl geçer, robot oğlan büyür, farklı olduğunu bilir ama sıkıntısını yaşamaz. Yabancı topraklar ve içinde yaşayanlar dostudur ne de olsa...Ama huzur uzun sürmez..Dört yönün bilgesinin ülkesi aniden ortaya çıkan ve yerle göğün birleştiği ulaşılamayan ufuk çizgisinde peyda olan Kalp in hükmü altına girer. Konsey toplanır, tek karar çıkar... Kalp topraklardan çıkarılmalıdır, etten kemikten yaratılanların işi değildir bu, çünkü içlerinden hiç biri Kalbe ulaşacak kadar şanslı değildir..Demir Adam'ın oğlu- farklı olduğu için - gönüllü olur,borçludur bu topraklara... Kuzeyin,güneyin, doğu ve batının bilgesi karşı çıkar..verdiği sözü hatırlar. Konsey Demir Adam'ın oğlunun kalbe ihtiyacı olmadığını ve kalbin onu etkileyemeyeceğini savunur...başka çare yoktur. Hikaye böyle devam ediyor...

Bu son robot hikayesi olsun. Hep maillerde soruyorsunuz,neden yazmadığımı...O, içlerinde en sevdiklerimden biri, sonu pek heyecanlı. Peri masalı tarzında olduğundan ayrı bir yeri var benim için..Ama sanal dünya işte,çizimlerim gibi yazdıklarım da alınıyor. Bazen çizdiğim bir "Kız" yüzü, saçı başı değiştirilmiş olarak karşıma çıkabiliyor. Konu hakkında fazla yazmaya gerek de yok..

Sıkıntılardayım yine bu aralar. Bilgisayarda çizim yapmam gerekiyor ama bilgisayara fazla bakmamam. Hayatla ilgili ikilemlerimin sayısı bu kadar hızlı türememişti daha önce..Aslında bunlar yazmak istediklerim değil bloguma, ama belki bu aralar sizlere ve bloguma sık uğrayamam...Nedenini söyleyeyimki, benden haber almadığınız zamanlarda meraklanmayasınız...Darılmayasınız, yorum bırakamıyorum diye...:)) ve hep hatırlayasınız herşeyden daha reel olduğunuzu benim için:))

Deep Blue

2011-06-14T06:43:00.000-07:00

Bu çalışma en sevdiklerimden biri oldu. Aslında tamamlamak istediğim kısımları var ama sonra hallederim.

Son üç gündür kendim için zamanı durdurdum. Sakince, beni mutlu eden işlerle uğraştım. Yapmaya mecbur olduğum şeyler ise yine yapıldı ama durdurduğum zamanın dışında tuttum onları. Zamanın halâ işleyen kısmında bırakıldıklarından etkisiz kaldılar.

Düşündüm ki keşke daha ileriki yüzyıllarda yaşasaydım. En küçük atomaltı parçacıklarımıza ayrılabildiğimiz zamanlar olabilir örneğin... Ya da tek kişilik uzay araçlarıyla, ışık hızından daha hızlı hareket edebileceğimiz bir yüzyılda. Gitmek istediğim yere göz açıp kapayana kadar ulaşıp, vakit geçirip, yine evime dönebilmek hoş olurdu. İçinde yaşadığım ev pek ağır. Onu taşıyacak kadar balon bulamam. Dört tarafı kapalı, ahşap bir kulübeyi uçurmak mümkün olabilir belki. İki tişört, iki kot pantolon, çizim defterimle, minik bir seyahat çantası imgeleniyor gözlerimin önünde, bu aralar hep aynı semboller kafamın içinde. Şimdi şu yazdıklarımı bir de ingilizce yazmak istemiyorum. Eminim ki yarın mail kutuma bakınca, neden ingilizce yazmadığıma dair tatlı hesaplar soran Güney Koreli kızın mesajını göreceğim yine. :))

Afternoon Tea With Alice And The Rabbit

2011-06-11T10:23:00.000-07:00

Alice ve tavşanla beş çayı.:)) Bugün saat beş suları.

Afternoon tea with Alice and the rabbit..:)) Today at five o'clock.

Kırmızı

2011-06-08T12:08:00.000-07:00

Olacak şey değil. Bugün blogumda, internetimde, facebook sayfamda, her yerde problem yaşıyorum. Az önce blogum kendi kendine, garip isimli bir post yayınladı. Telaşa gerek yok.:)) Herşey kontrol altında.:)).

Portre çalışmalarımdan biri daha...

Kelebek

2011-06-06T08:17:00.000-07:00

Aklımda onlarca konu vardı paylaşmak istediğim. Hepsi birden yokoldu.:)) Robotlarımı özledim mesela. Yukarıdaki çizimi yaparken istedim ki azıcık çirkin olsun. Çirkin kelebek...

There were some topics on my mind I wanted to share. They all suddenly disappeared .:)) For example I missed my robots. While I drawing the work, I wanted to get a little ugly. Ugly butterfly...

Girl

2011-06-01T10:43:00.000-07:00

Bu aralar üzerinde çalıştığım seri. Yedi tane çalışmam gerekiyor. Yüzleri olabildiğince sadeleştirmek istiyorum, duru bir görüntüleri olsun. Daha çok kitap okumaya ihtiyacım var. Kitaplar çocukluğumdan beri yeni kapılar açan gizli geçitler benim için. Yağmurlar sona erdi. Üç gün boyunca yağdıkları için teşekkür ettim onlara içten içe. Facebook sayfama desteğiniz beni çok mutlu etti, teşekkür ederim. Portrelerden bir tane de oraya ekledim.

Lately, I'm working on a series. Faces of seven girls :)) I want to draw pure faces as possible and clear images. I added another one on my facebook page. I need to read more books. They are always open new doors for me.

Right Now

2011-05-26T08:20:00.000-07:00

Bugün tüm gün oğlumla beraberdik. Hava kararmaya başlayınca yağmur yağar mı diye geçirdim içimden. Beş dakika sonra nasıl bastırdı görmeliydiniz. Hava sıcacık ve dışarıda sicim gibi yağmur. İnsanlar balkonlara koştular, herkes camlarını açıp izlemeye başladı. Hemen kahvemi yaptım ve oğlumla beraber balkona çıktık. Karşı komşum da miniğini almış, sandalyeler yağmur almayan kısımlara konuldu, yerleşildi.:)) Balkonunu pek hoş düzenlemiş, iç kısımdan kocaman kütüpanesi görünen komşum da kahvesini almış yerleşmişti çoktan. Yağmur, kütüpane ve kahve...:))Halâ yağıyor.:))

Facebook sayfamı etkinleştirdim. Öyle okuyup gitmek yok.:)) Benim ve robotlarımın desteğinize ihtiyacımız var. :)) LİKE tuşuna bir tık, o kadar.:)) Yoksa sayfamızı kapatacağız.:)) Yağmur bitmek üzere...

Today, my son and me together for all day. When it began to get dark, I thought it rains. Five minutes later it began to fall:)) Warm weather and rain outside:)) My neighbors started to watch. Immediately I made my coffee and went to balcony with my son. It's still falling.

My facebook page re-opened. My robots and me need your support. Just a click the LİKE button:)

Kalpler ve Mürekkep Şişesi

2011-05-24T11:14:00.000-07:00

Bu aralar yedi tane portre çalışıyorum. Grafiksel ağırlıklı çalışmalar. Bitirince buraya ekleyeceğim. Henüz başındayım.

Yukarıdaki çalışma ilk robot çizimim. Ve ilk robot hikayesi. Düştükleri mürekkep şişesini evrenin boşluğu zanneden iki mini minnacık robotun macerasını anlatıyor. Onu çizeli epey yıl geçmiş aradan.

Platonik

2011-05-17T09:20:00.000-07:00

Çizim dijital ama elde çizilmiş, boyanmış gibi görünsün istedim. Burayı güncelleme vaktim gelmişken ve özlemişken, onbeş yirmi dakikada, perspektif kurallarına aldırmadan çiziverdim. Empire State'e sempatim vardır eskiden beri. Yüksek katlarında pek çok çizer çalışır. ..........diye yazdım ve noktalı yere koca bir paragraf yerleştirdim. Galiba canım dertleşmek istemiş olacak, paragrafın uzunluğunu farkettim gülerek. Tamamını siliverdim. Minik ama beni zorlayan kararlarla uğraşıyorum şu sıralar. Sağlık olsun. Zamana bırakıp dua etmek lazım. Kendime not; çizmenin böyle bir tarafı da var. Çizerek anlatmaya alışınca, yazmayı sevsen de (edebiyat parçalamayı sevmediğinden hayalgücünü devreye sokarak) koca paragraflar anlamsız gelir, kelimeler içine akar, düşünceler onları takip eder,yiter gider. Onları oldukları yere kilitler ve kağıda kaleme yan gözle bakmaya başlarsın. Çizmek için. Oldun olası buhranlı edebiyat yapanları sevmediğinden olacak , tüm yükü sevimli robotlara yıkarsın.

Meyveli Salata

2011-05-13T13:49:00.000-07:00

Geçenlerde aldığım bir dergide gördüm bu tarifi. Hoşuma gittiği için buraya eklemek istedim. Nar, turp, portakal üçlüsünü bir arada bulduğum ilk fırsatta deneyeceğim.:)

Malzemeler:

1 demet kıvırcık marul

2 turp

1 nar

1 portalal

50 gr zeytin

1/2 çay bardağı zeytinyağı

1/2 limon suyu

tuz

Hazırlanışı:

Marulu yıkayıp kurulayın. Elinizle iri parçalara bölün. Turpları ve portakalı küçük küçük doğrayıp üzerine ekleyin. Nar tanelerini ilave edin. Zeytinlerin çekirdeklerini çıkarıp ekleyin. Zeytinyağı, limon ve tuzu karıştırıp sos hazırlayın. Sosu salatanın üzerine dökün. Servise hazır. Afiyet olsun.:))

Fotoğraflar; evden, İzmir'in çok sevdiğimiz bir restoranından ve sitenin bahçesinden. Baharın fotoğrafları.:))

Bu arada bloggerın yaptığı bir düzenleme sonucu pek çok blogun son postu yok oldu. Ne yazıkki Bosphorus postumun tüm yorumları silindi. Telafisi yok.:(((((

Bosphorus

2011-05-11T10:20:00.000-07:00

Buraya yazarken hayatımda nasıl bir eleme yapıyorsam geriye yazacak çay-kahve sohbetleri, hava durumu raporu :))...kalıyor.:D.

Bahçe bu aralar muhteşem. Her yer güllerle, geniş alan çimlerle, adını bilmediğim bitkiler ve top şeklinde kesilmiş limon çamlarıyla dolu. Sabahları nasıl bir yüz ifadesiyle bakıyorsam çimlere, görevliler "Nihan hanım, tam ayakkabıları çıkarıp üzerinde yürümelik." deyiveriyorlar geçerken. Fotoğraf aşığı bir tanesi var ki, ben çiçeği böceği çekerken inanılmaz mutlu oluyor. İşim gücüm arkadaşlarımla. Yıl içinde az kudurmuyormuşuz gibi, bahar hepimizi çarptı, içerilere giremiyoruz.

Bir robot taşıyormuş meğerse köprüyü.:)) Bak sen.:)) Boğaziçi'nin balıkları uzay gemileriyle yarışıyormuş, martılar derin sularda yüzüyormuş.Çalışmalarım hakkında yorum yapmak istemesemde, yazmadan geçemeyeceğim, bu çalışmanın renkleri beni çok mutlu etti.:)) İnsan da çiziyorum tabi ki, bu robot benim hayali arkadaşım, hatırı çok büyük.:))

The bridge was carrying by a robot appearently. See you:)) Space ships are in the sky with fish of Bosphorus (Boğaziçi in Turkish) .Gulls are swimming in deep waters.:)) Colors of the work made me very happy. I think this robot is my imaginary friend. Yes, he is.:D

Tatlı Sürpriz

2011-05-06T12:39:00.000-07:00

Bu aralar sessiz sessiz facebooka geri dönme çalışmaları yapıyorum. Kızlar günümüzde arkadaşlarımın ısrarları ve tehditleri (!) etkili oldu kararımda. Bunu yapmalıymışım.:)) Sayfamı hazırlayıp, yeni buton çizimimi yaptım ama henüz bloguma eklemedim. Uygun bir zamanda "Ben döndüm." diyecektim.:)) Sonra bir baktım 10 arkadaşım beğen butonuma tıklamışlar.:)) Ahh, nasıl tatlı bir sürpriz oldu bu bana. Çok teşekkür ederim. Bir post giriverdim. Bir mutluluk postu. :)) Çaya bekliyorum. Vallaha itiraz kabul etmem.

Günlerim nasıl geçiyor.:)) Biraz dinlenmem gerekiyor. Nasıl becermişim bilmiyorum ama bağışıklık sisitemimi çökertmişim. Bana dönüşü biraz sarsıcı oldu. :)) Toparlanmaya çalışıyorum. Nasıl yapacağımı da bilmiyorum ya. Aslında iyiyim ama değilmişim.:)) Kızlar günü yapıyoruz. Onların desteği manevi anlamda bana iyi geliyor.

Hep derim ya, " Arkadaşı olsun insanın." İster sanal, ister reel.:)) Bin teşekkür. Bin kalp...

Golden Horn

2011-04-24T12:24:00.000-07:00

Haliç.:)) Yabancıların deyişiyle Altın Boynuz.

Şimdi gideyim. Sonra dönerim.:))

Golden Horn. We named it, Haliç, in Turkish.:))

I will be back soon.;))

Oğluma

2011-04-22T11:25:00.000-07:00

Sen, benim en değerli varlığımsın sevgili bebeğim. Sana olan sevgimi ifade edebileceğim cümle ya da kelime yok. Tüm bebekler, çocuklar ve gençler dünyadaki en değerli varlıklarımız. Umarım hepsi hakettikleri değeri, sevgi ve sefkati görebilsinler ve çok mutlu olabilsinler. Sana ait birşeyler eklemek istedim, 23 Nisan vesile oldu. Sana da, çizdiğin salyangoza da aşığım.:))

*Annen*

Niyan'ın

Vazo Dolusu Çiçek

2011-04-20T12:35:00.000-07:00

Ne zamandır boş vazolara bakıyordum. Doldurmalı içlerini diye. Evde çiçeği çok seviyorum. Robotlara, bilime ve teknolojiye olan düşkünlüğümü dengeliyorlar sanki. Bahar gibi bir arkadaşımın aldığı buket içimi ferahlattı. Görüş alanıma girdikleri anda kocaman bir gülümseme oturuyor yüzüme.

İki - üç gündür kahveyi ve çayı azaltma çalışmaları yapıyorum. Başarılı olacağım galiba. Ne zaman çaya yönelsem bardağa sadece ılık su dolduruyorum.:)) Bir fincan Türk kahvemi bırakamayacağım ama. Zaten bir fincan günde, o kalabilir.:))) Burak Küre ve Alize Çetintaş'ın tasarladığı kahve fincanlarını çok beğendim. Tam benlik.

Kağıtla yapılan her türlü çalışmayı çok seviyorum. Özellikle yabancı sanatçılar güzel işler çıkartıyorlar. Dantel kağıtları da sık kullanıyorum o yüzden. Aklımda bir düzenleme var. Ama boş vakit istiyor.:)) O da bende yok. Birkaç karalama yapmıştım vakitsizlikten bıraktım. Bakalım belki ilerleyen zamanlarda...

Aşk Hikayesi

2011-04-18T12:26:00.000-07:00

Bir çocuk kitabı için karakter belirleme çalışması. Bilge bir sümüklüböcek ile onun aşkından habersiz, pek havalı ama iyi kalpli kelebeğin imkansız :)))) aşkı. Kuru pastel kullandığım bir eskiz.

Gri havaya rağmen arkadaşlarla beraber içilen kahveler ve sohbetler.

Determination to work for the character of a children's book. I used crayons for sketches. A wise, little slug and cool but with good heart butterfly. It's a impossible love:))) Because butterfly unaware about slug's love.:))

Althought gray weather, drinking coffee and chatting with friends.

Thursday Doodle

2011-04-14T07:15:00.000-07:00

Working is my one of the daily doodles. After the second big bang is required the evacuation of a part of the universe. Ours giant robot have not enought energy to run. Because he helped all of the many races living in various parts of the universe. So the energy of the robot is over.:)) He has an idea. He will benefit from the energy of the planet Saturn :))) By copying it two times.:))

Eğer ortaçağa geri dönüp yolda karşılaşacağınız şövalyenin birine "Birgün uçak denilen bir araç icad edilecek ve onunla bir yılda katedeceğin yolu bir saatte aşacaksın." deseydiniz sizi cadı ilan edip yakarlardı.:))

Çalışma günlük karaladıklarımdan biri. Konusuna gelince, büyük patlamanın ardından evrenin bir kısmının boşaltılması gereklidir ve dev robotumuzun cüssesini kaldırabileceği enerjisi yetersizdir. Yeni imal edilenlerden tutun da, eski model robotlara ; evrenin çeşitli kısımlarında yaşayan pek çok ırka varana dek, tahliye edilmelerinde büyük kahramanlıkları olmuştur robotumuzun. Bu koşuşturmaya enerji mi dayanır? O gemiyi son terkedendir ve çareyi Satürn gezegenini saliseler içinde klonlayıp enerji zinciriyle birleştirmekte bulmuştur. Satürn gezegeni nasıl klonlanır diye düşünenler şövalye ile ilgili yazdıklarımı tekrar okurlarsa mutlu olurum. Akıl almaz bir zamandan ve gelişmeden bahsediyoruz.:)) Ve uzayın esnek yapısı bir karadeliğe dönerken zeki robotumuz tek vidası zarar görmeden kurtarmıştır kendini.:))

Ana hatları planlanmış iki çalışmamı bitirmem gerekiyor bugünlerde. Ben kaçan ilhamımın ve çizme isteğimin geri gelmesini bekliyorum.:))

Işık

2011-04-11T12:32:00.000-07:00

It was sunny this morning when I was in the kitchen. Then it had darkened and cold. We will wait a few more days in this city, yellow and orange lights. These days I want to see most light everywhere. My drawings, on cups :)), on my face. Especially, I like it on my drawings...

Sabah güneş pırıl pırıldı. Hava gittikçe karardı, soğudu. Yağmur başladı. Birkaç gün daha bekleyeceğiz bu şehirde sarı, turuncu ışıkları. Bu günlerde en çok ışıkla içli dışlıyım zaten. Fotoğrafdaki sahne dejavu gibi, sürekli tekrarlanıyor, özellikle sabahları. Girip göz ucuyla bakıyorum mutfağa, ışık orada mı diye.:)) Çizimlerde, fincanların üzerinde, yüzümün üzerinde...En çok çizdiklerimin üzerinde beğeniyorum duruşunu...

1 Year - Friday Doodle

2011-04-08T05:07:00.000-07:00

Buralara geleli 1 yıl oldu. Orange Bubbles 1 yaşında. Karalama eskiz defterimden. Keçeli kalem... Sizlerle beraber uzun yıllar hep burada olmak istiyorum.

I have come up here 1 year ago. Orange Bubbles is 1 year. Sketch is from my sketchbook. I worked with markers. I always want to be here with you for many years.

Büyük Sırrın Taşıyıcısı

2011-04-04T13:23:00.000-07:00

Atomaltı dünyada yaşam zordur. Çünkü orada yaşayan nanorobotlar ile atomaltı yaşamdan bihaber yaşayan insanlar birbirlerinden habersizdirler. Aynı coğrafya içinde farklı boyutlarda yaşamak ve birbirinden haberdar olamamak.:))

Nano ölçekteki robot hayallerindeki evi ilk gördüğünde onun gerçek olabileceğine inanmamıştır. Ev, tam istediği gibidir. Üstelik balkabağı yetiştirebileceği bir bahçesi bile vardır. Bahçe, yetiştirmek, balkabağı, toprak.....Atomaltı yaşam için fantastik konulardır. Hayalperest, ayakları yere basmayan damgasını yemiş, toplumdan dışlanmış :))) bir robotun bahsettiği, paralel evrende yeralan Dünya gezegeninden getirilmişlerdir. Bizim nanorobotumuz biraz farklıdır, hep mucizelere inanır. Hayalperest robota ve onun anlattıklarına da inanmıştır. Bu sırrın taşıyıcılarından biri olmuştur. Nasıl inanmasın? Herkesten gizlediği bahçesinde bu mucizeye hergün tanık olmaktadır.

Atomaltı boyutunda yaşam zordur demiştik. Nasıl olmasın? Bu demliği ve fincanı görseniz sizin olmasını istemez misiniz? Herkes mutfağında dikkatli dolaşsın lütfen.:)))

Çizim aylar öncesine ait. Maillerde soruyorsunuz, robot hikayelerine ne oldu diye.:)) birşey olmadı, halâ benimle birlikteler. Ben sadece bloga farklı şeyler de eklemek istiyorum bazen.:)))))))

Çim Ruloları

2011-04-02T07:39:00.000-07:00

I wanted to come here. It rains a few days and new rolls of grass are planted into the garden. More dark brown, more clear green. Comes in a small wooden house in front of my eyes.

Today I finished working on two sketches of the drawing.

Buraya gelmek istedim. Kaç gündür ince ince yağmur yağıyor. Bahçeye yeni çim ruloları ekiliyor. Yağmur renklerini daha da belirginleştiriyor. Ben fotoğrafladığımda kuru görünüyorlardı ama şimdi kahverengi daha koyu, yeşili daha net. Küçük bir ahşap ev geliyor gözümün önüne, ben bahçesine ruloları yerleştiriyorum.

Üzerinde çalıştığım iki çizimin taslaklarını bugün bitirdim.

Tek Kişilik Uzay Aracı

2011-03-28T14:17:00.000-07:00

Öyküsü var ama bugün yalnızca çizim olsun.

Have a story, but today it's only drawing.

Fashion Illustration

2011-03-21T14:22:00.000-07:00

Arada sırada yeniden uğrarım.:))

Ritüel

2011-03-20T14:22:00.000-07:00

World embroiled again. Nuclear energy, Japan earthquake and other bad events. All of them make me unhappy. World dirty, will we go to another planet?:))) Maybe use small glass ships. Maybe send a robot first (!).

Photo that ritual today.:))

Dünya karmakarışık yine. Anladım ki insanoğlu akıllanmayacak. Turuncu baloncuklardan mahrum edilmelerine şaşmamalı. Haketmişler mi? Sanki...Olup bitenlere ben de bir şekilde kalkan oluşturuyorum. Yakınlarım, gerçek dünyadaki arkadaşlarım nasıl muhalefet bir yapım olduğunu bilirler. Keskindir benim tepkilerim. Ama blogumu açarken söz verdim kendime, sus diye...Sözümü tutuyorum. Çizgifilm ve günlük kahve ritüelimle oluşturuyorum kalkanımı. Dünya'nın mavi ve yeşil rengi solduğunda gidecek yer var mı? Küçük fanuslar mı yapmalı? Deneme için de bir robot yollamalı. Çok kıymetliyiz biz insanlar. Bir zarar gelmesin bir tarafımıza da elimizden geleni ardımıza koymamaya devam edelim. Hatta fanusları şimdi kullanalım, içine girelim ki nükleer enerji bize dokunmasın (!).

Çok sevdiğim, sohbetinden mutlu olduğum bir iş arkadaşım var. Onunla resimden, rengin biliminden, tahta paletlerden konuşuyoruz. Hediye edilen bir tahta palet bu kadar mı mutlu eder insanı, beni. Eski tahta paletimin üstü renk cümbüşü, şimdiki tertemiz.

Fotoğraf bugün ki ritüelden.:))

New

2011-03-17T11:25:00.000-07:00

It's not new for me but it's new for my blog readers. Ghost pawns are about to invade the World.:)) I like to draw graphic design and font works with markers. My every thursday is almost empty. So I organized my working desk today.

Keçeli kalemler ne zaman elime geçse birşeyler çizme isteği uyanıyor içimde. Çocukken de en çok onları severdim. Bir defterim sadece onlarla çizilmiş eskizlerle dolu. Yukarıdaki onlardan biri. Hayalet piyonlar Dünya'yı işgal ediyorlar. Kızın şaşkın ifadesini çizerken çok güldüm. Ne olduğunu algılayamamış bir durumu var.:))) Böylece çok büyük bir sırrım da ortaya çıktı. :P Sürekli robot çizen biri değilim.:)) Keçeli kalemler elinize geçti mi ortaya nelerin çıkacağını bilemezsiniz. Piyonların hallerini konu alan çizimler bayağı birikmiş. Bir tane eklemek gerek.:)) Keçeli kalemlerle font çalışmaları ve grafiksel çizimler yapmayı seviyorum. Bunun için çok uygun geliyorlar bana.

Uzun süredir perşembe günlerim yoğun geçmiyor. Sevdiğim şeyleri yapmak için fırsat buluyorum. Bugün yine mutlu bir perşembeydi. Blogların açılması da cabası.:)) Çalışma masamı toparlamak için de fırsatım oldu.

Yaşasın blog gezegeni...

Robocity

2011-03-13T03:16:00.000-07:00

The only people who live in the Robocity. When robots oxidize - if it is snowing or raining - she (the girl with orange hair) help them to operate.:))

Turuncu saçlı kız aslında bu şehirde dolaşıyordu.:)) Robot şehri ve o, bir bütünün parçaları olarak çalışıldı. Bahar geldi ama ancak ekleyebildim.

Olumsuz iklim koşullarından - fırtınadan, yağmurdan, kardan - etkilenip, paslanabilen eski model robotlar hareket kabiliyetlerini yitirince, turuncu saçlı kız onlara yağdanlık yetiştirmek zorunda.:)) Robot şehrinde tek insan olmak yalnızlık hissini artırıyor tabi.:))

Maskülen bir çizim olsun istedim. Seviyorum böyle çizimler yapmayı.

Bu sabah yine bloguma giremedim. Dns ayarlarını değiştirmek zorunda kaldım. Zaman geçtikçe yapılanlara hayretim daha da artıyor. Birgün çarelerimiz hiç bir şey işe yaramamaya başlayınca, burada kaybolup gidecek arkadaşlıklarım için korkum. Çok yazık. O yüzden sık güncellemek ihtiyacı hissetmeye başladım. Birbirimizi kaybetmeyelim. Bir gün bana ulaşamazsanız alan adım nihansari.com . Aklınızda bulunsun. Etkinleştirmedim, uzun sürer ama hala birbirimizi görebiliyorken haber vermek en iyisi. Nisana doğru kitaplarım çıkacak, aksilik olmazsa. Bekli sonra haber veremem.:((( Kitapçılarda bana rastlarsanız, evet o ben olacağım. Kendimi Dünya'dan ayrılmaya zorlanan son robot gibi hissediyorum bunları yazarken. Endişeli yazılar.:))

Neyseki mutfağım güneş dolu şu an. Bir fincan kahve içmeli şimdi.

Graphic Designs

2011-03-11T11:24:00.000-08:00

It had been a long time. February was long and I was very busy. A few changes in life, drawing lots, several trips and ours closed blogs.:(( Finally I'm here.

Nowadays, I'm working on graphic designs with markers - I'm crazy for markers :))- and I'm drinking lots of coffee. I took the photo 3 days ago and outside was stormy. People was flying with snow. Unusual for this city.:))

Şubat hiç bu kadar uzun olmamıştı ve günler bu kadar yavaş geçmemişti. Bu sürede yoğun çalışma, bolca çizim, hayatla ilgili ufak değişiklikler ve birkaç küçük, kısa gezi vardı hayatımda. Tam arkadaşlarımı özlemiş, merak etmiş ve dönmek için niyetlenmiştim ki bloglarımız kapatıldı. Benim canım buralara gelmek istemedi. Pek çok bloga ulaşamadım.:(( Eşim yıllar önce adıma bir com adresi almıştı. Ona taşınmamı önerdi ama içimden gelmedi. Ben blogumu ve arkadaşlarımı istiyordum çünkü. Şimdi olduğu gibi.

Bir yerden başlamak gerek. Ben bu masada çalışıyorum.:))

Bloguma Dokunma

2011-03-03T11:02:00.000-08:00

Arkadaşların yoksa ve onlarla paylaştıkların, hiçbir şeyin tadı olmaz. Ben yoğunluğum nedeniyle epeydir uzağım buradan. Ama düşüncelerim hep buralarda. Yakın zamanda yine eskisi gibi, hep beraber, birlikte olacağız. Ben sizleri görmeye başladım, umarım sizler de bana ulaşabiliyorsunuzdur. Kendine has, sevgili blog gezegenindesiniz. Bilmeyenler için...:))

Blogspot Açılana Kadar Wordpress'deyim

2011-03-02T14:20:00.000-08:00

http://robotsdoodlesandorangebubbles.wordpress.com/

Bana şimdilik buradan ulaşabilirsiniz. Herkese sevgiler.

Bir Süre...

2011-02-06T11:35:00.000-08:00

The Fray - Heartless
Yükleyen Mplay. - Yüksek çözünürlüklü video keyfini yaşayın!

Bir süre buralarda olamayacağım. Göz açıp kapayana kadar dönerim.:)))

Gün Işığı

2011-01-31T10:16:00.000-08:00

Ben insanların güzel çizimler yapmayı becerebilmesinden çok, çizime olan tutkularını seviyorum. Her yeni çizimde heyecan duymalarını. Ve iki kutuplu olmaktan çıkmayı başarabilmelerini...ve hayalgüçlerini.

Geçmişten getirdikleri sıkıntılarının onları büyük sanatçı yapması anlayışının bu yüzyılda geçerli olmamasını istiyorum. Bu düşüncenin geride kaldığını düşünüyorum. Yüzyılımızda ve zamanımızda buhranlı bir ruhun yerini zeka, hayalgücü, yaratıcılık, bilim tabi ki bir tutam :)) felsefe dolu ruhların doldurmaya başladığını görmek istiyorum. Sanatın boyut değiştirdiğini. Ve bunun çok normal olduğunu. Çizerlerin, ressamların, tasarımcıların, mimarların, yeni dünyalar kurabilen yazarların birbirine ihtiyacı olduğunu biliyorum. Bir çizerin istediği zaman hoş, akıl dolu bir tasarıma imza atabileceğini biliyorum. Ortak payda, estetik seviye :)) ve algılama gücü.

Yapılan çizime bakınca mükemmellik aramıyorum. Muhteşem çizimlerde bazen heyecanlanamıyorum ya da bir başka sanat eserinde. Belki tuhaf renklere sahip, beceriksizce yapılmış bir çalışmayı muhteşem bulabiliyorum. Sağlam bir manifesto aradığım zamanlar çoğunlukta oluyor. Yapanın düşünceleri, tutkusu, kalp çarpıntıları beni etkiliyor. Bazen eksiksiz anatomiyle çizilen insan resimlerinden çok, çarpık bacaklı bir çubuk adam çizimine tav olabiliyorum. Ya da çizerin mükemmel sonuca ulaşmak için döktüğü terlerin hala ıslak durduğu, iyi çizebilme sıkıntısının hissedildiği çalışmalara bakıp gülümseyebiliyorum. Ama yine de akıl arıyorum, akıl arıyorum...

***

Oğlumun ateşini üç günde zorla düşürdük. Mikroplarımız oldukça inatçıydı. Durumu sembolleştirdi benim beynim hemen.:)) Çok yüksek binalar yaptık , yüpyüksek.:)) Korkup kaçsınlar diye.

Şimdi mikroplar bende:)) Sen misin koca gökdelenlerle bizi korkutmaya çalışan, diye hedef değiştirdiler.

***

Yukarıdaki çalışma yine kişiye özel bir çalışmaydı. İlk defa bir çalışmama iki tasarım ekledim. Kendim de çizebilirdim ama leke ve ton değerleri bakımından orada olmalarını sevdim.

Çalışmanın hikayesi çizim aşamasında beynimde istemsizce oluştu yine. Lekeler, etkiler, değerler ve hikayeler...

Avize: Moda Bagno

Koltuk: Luigi Caccia Dominioni

Time

2011-01-23T11:39:00.000-08:00

Nowadays, I'm painting some t-shirts for my friends. It's one of them. I had free days and today is my last free day.:)) It was enjoyable. I hope they like. By the way, my all works is protected by copyright.:P

Birkaç arkadaşım için tişörtler hazırladım. Birkaç küçük hediye. Önümüzdeki hafta itibariyle kafamı kaşıyacak vaktim olmayacak.:)) Şu babadan kalma keçeli kalemlerle büyük ve renkli çalışmalar yapmayı özlediğimi hissediyorum. Oğlumun büyük, renkli tahta bloklarıyla kocaman yapılar inşa ediyoruz. Hayatın karmaşasına bu şekilde meydan okuyoruz. Üstelik onun bizi çok takmayacağını bilerek..

Ziv Ziv

2011-01-20T09:27:00.000-08:00

Önceki posta yaptığınız tüm yorumlar için teşekkür ederim. Hepiniz benim için çok değerlisiniz. Hayatta insanın onu destekleyen arkadaşları olsun, başka bir şeye ihtiyacı yok.

*
Arkadaşı olsun insanın.

Home

2011-01-18T10:53:00.000-08:00

Son yıllarda tuval üzerine fazla çalışma yapamıyorum. Bir kaç ay önce gelen istek üzerine üç tane çalışmıştım. Onlardan artakalan kumaşların doğal görüntüsünü ve rengini sevdiğim için yastık kılıfı yapıp üzerine kumaş boyasıyla böyle bir çalışma yaptım. Vintage renklerin en önemli özelliği nötr yani kirli olmaları. Bu yüzden gölgelendirmeleri yaparken bilinçli olarak nötr renk paleti seçtim. Eşim ve oğlum çok sevdi yastıkları. Kendim için yapmıştım ama artık benim değiller.:))

Aşağıdaki çizim çok sevdiğim bir arkadaşım için . Keçeli kalem ve suluboya kullandım. Renkleri sade kullanmaya dikkat ettim.:))

Yılbaşı için düzenlenen kartpostal etkinliği sayesinde pek çok yeni arkadaş tanıdım. Tüm arkadaşlarıma gönderdiğim kartpostallar umarım hepsinin eline geçmiştir. Blog dünyası tahmin edemeyeceğim kadar büyük. Ben yoğunluğum nedeniyle burnumun dibindeki blogları bile keşfedemeyen biriyim ne yazık ki.:))Sevgili Leylak Dalı'na emekleri için çok teşekkür ederim.

Küçük Atkı Satıcısı

2011-01-13T11:25:00.000-08:00

Nihayet boş günler yaşıyorum. Hayatın koşturmacası devam ediyor ama bu akşamdan itibaren, ne kadar süreceğini bilmediğim çizimsiz günler bekliyor beni. Buna ihtiyacım varmış. İki gündür, sürpriz bir şekilde, boş bir kaç saatim oluyor. İlk anda ne yapacağımı şaşırıyorum ama sonra adapte oluveriyorum. En çok yürümeye ihtiyaç duyuyorum. Soğuk havada, hayalet ağaçların bürüdüğü gri, puslu yollarda yürümek iyi geliyor. Starbucks'da küçük bir mola veriyorum. Fazla oturmak istemiyorum, ayrılıyorum. Gri rengin sevgisi ağır basıyor. Bu şehirde kar yağmıyor. Minik minik serpiştiren su damlalarını kar kristalleri diye hayal ediyorum. Gözümün önünde atkı ören ve onları karlı dağları, ormanları dolaşarak, yolunun üzerindeki köy ve kasabalarda satan minik bir robot beliriyor. Bir valizi, bir çift örgü şişi, yemek yapmak için bir tenceresinden başka hiç bir şeyi olmayan bir robot. Uzun yürüyüş bitince eve gelip arada derede çiziveriyorum. Çok uzun zamandır ilk defa aklımda düşünceler olmadan kısacık uyuyabiliyorum.

Header ımı değiştirdim. Bu çizimi aylar önce aklıma geliveren kürklü çorap yüzünden yapmıştım. Bazen değişik tasarımlar geliveriyor aklıma, eskiz defterine çizip kenara atıyorum. Çorap bana çizim yaptırdı yani.:)) Sonra da kızı maskülen çizgilerin ağırlıkta olduğu, sevdiğim tarzda giydirdim. Arka plana gerçekçi olmayan bir New York şehri çizdim. Kış olsun. Ağaçlar buz tutsun. Ben üzerinde New York ve İstanbul siluetlerinin olduğu tasarımları sevmeye devam edeyim.

Sanatçı mı? Çizer mi?

2011-01-10T11:37:00.000-08:00

Bu aralar eski Disney klasiklerini izliyorum. Bu çalışmayı da onları izlerken yaptım.Denizkızının pullara, robotun daha metalik bir görüntüye ihtiyacı var. Bir de kızın ellerini anatomik anlamda biraz daha işleyeceğim.Ama arka plan öylece kalsın istiyorum. Biraz eskimiş bir görüntüsü olsun. Kıyafete de ışık-gölge uygulaması yapılacak. Uzun zamanımı almaz.

Aslında bugün buraya bir zamanlar, insanları tokatlayan (!) resimler çizerken, tek tük çalışmalarım satılmaya başlamışken, neden sanata arkamı dönüp çizim işine yöneldiğim hakkında bir şeyler yazacaktım ama...sonradan hepsini basit bir cümlede toparladım. İnsan bir konuyu iyice algılayıp, onu kafasında tükettiğinde terk etmesi kolay oluyor. Yüce sanata arkanı dönen ve insanların burun kıvırdığı bir çizere dönüşüyorsun.(!)......Bırakıyorsun ki onlar şu ünlü sanatçı acılarını (!) çekmeye devam etsinler...Neyse , günah çıkartmanın sırası değil. Tam çizgiden döndüm şu anda ama böylesi daha iyi bir karar oldu. Bari başlığa vurgu yapayım. Fazla iddialı olacağı için buraya yazmaktan vazgeçtiklerimin başlığını atayım.....

Bugün oğlumla yaşadıklarım tam bir festivaldi. İvmesini hiç kaybetmeyen bir helezon. Çok yoruldum çok...

Exlibris

2011-01-06T10:17:00.000-08:00

This cute, little guy is my exlibris. I drew him at the library seven years ago while I was researching for my thesis. One of the novel heros at the same time. I hope you can meet him one day.

Bir robotum var, onaltıncı yüzyılda yaşıyor. Mum ışığında kitap okuyor.

Karlar Kraliçesi

2011-01-03T10:31:00.000-08:00

Buz kalpli kraliçe çağırırsa tereddütsüz giderim. Yanıma kocaman bir bavul alırım. Mor, yeşil, beyaz pırıltılar saçarak yürürken o, ben de takip ederim. Erimeyen, avucumun içi kadar büyük kar tanelerini bavula doldurur, etrafımdaki gümüş pırıltılar saçan rölyeflere bakarım. Üşümediğimi hissederim şaşırarak Üzerimdeki paltoyu çıkarırım ve o, kar taneleriyle beraber boşlukta yitip giderken, ayağımı bastığım buz yolun gerçekliğine hayret ederim.

Kraliçenin yüzündeki anlamsız gülümsemeyi farkedince, bir de göz kapaklarımın ağırlaştığını, anlarım kalbimin buz tutmaya başladığını.

Yeterince kar kristaliyle doldurduğum bavulu sımsıkı kavrar, cebimden küçük robotumu çıkarırım. Robotun meydana getirdiği güçlü enerji zamanda bir boşluk açınca bilirim ki ben mavilere ve yeşillere kavuşacağım.

***

Elinizde zamanda boşluk yaratacak kadar güçlü bir enerji kaynağınız yoksa, karlar kraliçesinin sizi alması için göndereceği aracı beklemeniz en iyisi...İstasyon en yakın gökdelenin tepesinde.

Kayıp Ağaçlar

2010-12-28T13:15:00.000-08:00

I wish the new year health, happiness, peace of mind and to be with my family. I wish to draw a design for the boxes of Laduree'. :))))))

İnsanlar, o sabah farklı bir güne uyandıklarını çok geçmeden anlarlar. Ters giden bir şeyler olduğu bellidir. Şaşkınlık yerini yavaş yavaş endişeye bırakmaya başlar. Dünya gezegeninde tek bir çam ağacı kalmamıştır. Koca çam ormanlarından minik çam fidelerine kadar tüm ağaçlar köklerinden sökülmüş, geriye kahverengi boşluklar kalmıştır. İşin tuhaf tarafı onlara ilişkin hiç bir iz yoktur. Tek bir dal parçası bile...Kayıp ağaçları bulmak için kendi imkanları yetersiz kalınca, robotlardan yardım istemek zorunda kalırlar. Bu istek robotların hoşuna gitmez. Ama içlerinden bir tanesi - çok kahraman, çok cesur, çok büyük - yapraklarını hiç dökmeyen, topak topak karların üzerlerinde kümelendiği, yapraklarının uçlarındaki su zerreciklerinin donup eşsiz kristallere dönüştüğü çam ağaçlarını düşünür önce...sonra da ağaçları çok seven çocukları....

"İnsanlaşıyorsun!" imalarını duymazdan gelir ve ağaçların kötü güçler :)) tarafından bir karadeliğe atıldığını öğrenir. Şunu da bilir insanlar karadeliklere yaklaşamazlar. Teknolojik ve bilimsel imkanları ellerinden alındığında çok da güçlü değillerdir.:))

Dev robot karadeliğin korkutucu çekim gücüne karşı, zıt yönde güçlü bir ivme hareketi oluşturarak tüm çam ağaçlarını çıkarır. Onları insanların gezegenine geri götürür. Büyük insanların minnettar bakışlarına aldırmaz. Onlara güvenmemesi gerektiğini çoktan anlamıştır. Ama bilir ki küçük insanların gözünde hep bir kahraman olarak kalacaktır...

Bu çalışma tasarladığım yağlıboya bir siparişti aslında. Çok sevince buraya eklemek istedim.

Yeni yılda herkese sağlık, mutluluk ve huzur dilerim.:)))

A Little Present...

2010-12-25T09:57:00.000-08:00

...for all you. How you want to use...An ornament for your tree, maybe print on a tshirt, as a tag for gifts or with a frame. Cover your notebook or sketchbook. I hope you like it.

***

Benden hepinize küçük bir yeni yıl hediyesi. Umarım seversiniz.

Pino'nun Yeri - Kara Kitap

2010-12-22T13:02:00.000-08:00

Maillerinize ve yorumlarınıza çok teşekkür ederim. İlaçtan daha iyi geldiler. Bunu laf olsun diye söylemedim. Tamamen gerçek. Öyle tuhaf bir durum ki artık buralardan çekip gidilmez de...Öyle yani...Teslim edilecek çok çizimim vardı ameliyat öncesi. Onları zamanında yerine ulaştırabildim. Kaçışı yoktu, neredeyse ertesi gün akıllı uslu bir şekilde hastaneye gittik.:)) Neyse ki tüm binanın içi ve dışı yeni bir yıl için ışıklandırılmıştı. Ben narkozdan uyanamıyormuşum, bunu anlamış olduk. Ayrıca müdahale gerekiyor. Ben uyanmayı başarınca narkoz uzmanı alnımdan öptü. Burası gerçek, mecazi anlamda yazmadım. Bilemiyorum ona neler çektirdiğimi. Güzel anılar haricinde geriye dönüp bakmaya gerek yok artık.

Aralık ayı benim ayım. Her yeni gelen yıl için kalp çarpmalı diye düşünüyorum. Çünkü tekrarı yok. Bu nedenle değerliler. Eşi olmayan kar taneleri, sanat eserleri ve insanlar gibi...

Sevgili Pino'yu beş yıldır tanıyorum. Sevgili Kara Kitap'ı ise bir. Ama o yıllar uçup gittiler ve yerlerini koca bir kırk yıla bıraktılar. Oğlum Pino teyzesinin gönderdiği boyaları, resim defterini, yeni basılan hikaye kitaplarını çok sevdi. Ben, bana gönderdiği Robotlar kitabına bayıldım. Kara Kitap'ın benim ve oğlum için gönderdiği kitaplar harikaydı. Günceyi okurken kendisi hep aklımdaydı. Tüm bu güzellikler artık kütüpanemizdeler.

Turuncu Valizini Toparlayan Nihan

2010-11-10T10:24:00.000-08:00

Bir cappuccino arası verdim tam şu anda ve gün içinde kendime ayırabildiğim yegâne zaman dilimini hoş geçirmeye çalışıyorum. Bundan aylar önce blogu açarken sanal dünyada bu kadar çok seveceğim, merak edeceğim, gün içinde "ne yapıyor acaba?" diye düşüneceğim tatlı, hoş bir arkadaş gurubumun olacağını bilmiyordum. Benim için insan ilişkilerindeki en önemli olgu "samimiyet". Bu duyguyu bana yaşatan çok arkadaş edinmişim.

Önümüzdeki birkaç ay çok yoğun geçecek. Birkaç büyük yağlıboya çalışması, artık tarihi belli olan ıı. ameliyat, narkozdan uyanma çabaları :(( ve artık benimle ilgilen diye gözümün içine bakan ıı. romanın taslakları. Tüm bu yoğunluğun içinde tatlı blogumu güncelleyebileceğimi sanmıyorum. Buradan ve sizlerden asla vazgeçmem ama uzunca bir süre ara vermek istiyorum. Ameliyatın tarihini söylemeyeceğim. Hiç kimseye. Dönüşte anlatacak o kadar çok şey olacak ki.:))
.

Yukarıdaki çalışma takvimin son sayfası, ilkbahar. Robot bir gökdelenin terasında. Leyleğin metal heykelini yapmış, gagasını turuncuya boyuyor. Arkada baharın habercisi beyaz-mor çiçekler. Robot farklı metal alaşımlardan yapılmış malzemelerin koleksiyonunu yapıyor ve zamanı gelince kullanıyor. Aslında sürekli robot çizen biri değilim ama onlar blogumu işgal etmiş durumdalar.

Burayı sihirli, karlı, pırıltılı çizimlerle donatma planım biraz bekleyecek galiba...

Kar Labirentleri

2010-11-04T10:28:00.000-07:00

Uzun süredir yirmidört saatin yetmediği günler yaşıyorum. Hayatla ilgili işler biriktikçe ben de onları bir şekilde geride bırakmaya çalışıyorum. Sırtımda ve beynimde boşuna yer işgal eden bir yükden bugün kurtuldum. Dört saatimi aldı ama halloldu.

Yağlıboyalar için düşündüğüm birkaç kompozisyonun eskizini yaptım. Hangisini tuvale geçireceğime sizin fikrinizi alıp karar vereceğim. Neyseki bana fikrini belirtecek çok arkadaşım var burada.:))

Bugün oğluma "Bloga fotoğrafımızı eklemek istiyorum, ne dersin?" diye sordum. İstemediğini söyledi kendine has tatlı tarzıyla. Yine de onunla geçirdiğim anların birkaç fotoğrafını paylaşmak istiyorum. Ama zaman alabilir.:))

Yukarıdaki çalışma takvimin kış sayfası. Kendim için çizdiğimden fazla ayrıntıya girmedim. Robot kaçak bir prensesi korumak ve yolculuğunda ona eşlik etmek zorunda. Kar labirentlerinden geçmeleri gerekiyor ve ne olursa olsun, arkalarına bakmamaları...:))

Autumn in Orange Village

2010-10-31T07:04:00.000-07:00

Her mevsim güzel ama sonbaharın ayrı bir havası var. Yeşil ile başlayıp sarı, turuncu, kırmızı ve kahverengi ile devam eden renkleri, savrulan yaprakları, çoğalan yağmurları, insanın içine tatlı ürpertiler salan serinliği...Daha da değerlenen ve yarattığımız minik mutluluklarımıza eşlik eden kahve, çay ve battaniye.

İllüstratörlerin çizimlerinde sıkça ve çokça kullandığı, Sindrella'nın sevimli balo arabası olup gönlümüze iyice yerleşen yusyuvarlak ve tupturuncu balkabakları. Sonbaharın renklerini ve formlarını sevmemek mümkün değil. Ve insanın hayalgücüne kattıklarını.

Açığa Çıkan Sırlar

2010-10-25T10:38:00.000-07:00

Bu hafta içinde buluştuğum, ağırladığım, yemeğe çıktığım, kahve içtiğim arkadaş sayısını düşününce başım döndü. Pazartesiden pazartesiye uzanan, oldukça yoğun bir haftaydı. Bu haftanın daha sakin geçmesini umuyorum.
.
Eğer bir çizerseniz, belki mimar ya da çizim işiyle uğraşan herhangi biri ve çok iyi "görmek" istiyorsanız, bir gözünüzü kapatmalısınız. Mükemmel perspektif çizimleri, bir göz devre dışı bırakılınca renksel ve tonsal uyaranların azalmasıyla yapacağınız çalışmadaki renk ve tonların kusursuz görünmesi, çok tatlı paletler bulabilmeniz, iyi imgesel çizimler için iyi bilinmesi gereken anatomik yapıyı sağlam çizebilmeniz için ilginç ve sihirli bir formül bu. Bana ilginç geldiği için paylaşmak istedim. Halbuki herşey fizik kuralından ibaret. Yani dünyaya iki pencereden değil de bir süreliğine tek pencereden bakmak.
.
Çizimin pek tatlı bir öyküsü ve fikri var. Galiba onu geliştirip kullanacağım...