3 Mayıs 2010 Pazartesi

Turuncu Çaydanlık

Hayattaki asıl mutluluğun küçük şeylerden kaynaklandığını çok geç farkettim. Ne yazık. Belki de duygularımdan çok mantığım ağır bastığı için...
Şimdi güneşin doğuşuna tanıklık edebildiğim her yeni gün için şükretmeyi unutmuyorum.
Yağmurun her yağışına, ardından gelen toprak kokusunu içime çekebildiğime şükrediyorum.
Uçsuz bucaksız denizi ve ormanları izleyebildiğime.
Muhteşem kitapları okumak için vakit bulabildiğime şükrediyorum.
Sevilen bir dostun beni düşünerek yaptığı kahvenin kokusunu duyduğum zaman şükrediyorum.
Mutluluk kaynaklarımın sıradanlığına...
Teselli gibi algılanmasın. Değil çünkü...
Evimde bir kahve-kitap köşem var. Sevdiklerimle oturup yüzümde güller açtıran sohbetlere dalabildiğim .Yalnızken, hayatta en çok sevdiğim şeyleri yapmama fırsat tanıyan. Yazdığım, çizdiğim, kahvemi bitirdiğim. Hayal ettiğim, daha da güzeli onları gerçeğe çevirdiğim.
Düşüncelerimi bu tarzda yazmaya hiç meraklı değilim aslında. Duygu mantığa yetişiyor belki de...
Yukarıdaki resmi başarısız bir uzay yolculuğu sonunda Dünya Gezegeni'ne düşen bir robotun yaşadığı çay keyfini düşünerek çizdim. Geri dönmeye hiç niyeti yok.

Yeni olmak güzel duygular hissettiriyor. Henüz sanal olarak tanıdığın, sonrasında belki de yüzyüze gelebileceğin dostlar, arkadaşlar kazanıyorsun. Yeni ve güzel heyecanlar bunlar. Sürpriz kıvamında ziyaretçiler ve minik kutuların içinden bakan izleyiciler. İlgimi çeken bloglara yorum bırakmak ve karşılığını almak. Hani bir söz var "Aynı gökyüzünü paylaşmak". İşte bu da aynı uzay parçasını paylaşmak, fark yok. Sen bir yıldız fırlatıyorsun, karşındaki onu tutuyor.
Bu çalışmayı geçen yılın sonunda yapmıştım. Onu sanal dünyada bana ilk anda kucak açan ve izlemek adına kapımı tıkırdatan dostlara ithaf etmek istiyorum. Böyle bir şeyi yapmak aklıma son anda geldi ama güzel oldu. Neler hissettiğimi bilsinler istedim.Tabi bir de uğrayıp çıkan sessiz kahramanlara ...Teşekkürler.

13 yorum:

kirazsevdasi dedi ki...

sessizlikten bi selam o zaman!

olmadık işler peşinde dedi ki...

Okurken oturup karşılıklı kahve icebilmeyi diledim:) ne garip, hiç tanımadan bu kadar yakın hissedebilmek:)))

Açalya dedi ki...

tekrar merhaba! birgün yüzyüze çay içmeye beklerim

http://acalya.blogspot.com/2010/02/caylar-benden.html

kutupayusu dedi ki...

mrb nihan..Hayattaki asıl mutluluğun küçük şeylerden kaynaklandığını çok geç farkettim demişsin ya..galiba otuzdan sonra dank ediyor..geç sayılmaz geri kalan zamanları kurtardık sanki..ne bilem..bu arada şu robot çizimlerine bayılıyorum..süperler...bizi robotlarınla tanıştırdığın için ayrıca kocaman bir teşekkürü borç bilirim :)

Meral Erdoğan dedi ki...

nihan'cigim cok tesekkkurler :) yesil koltuk, turuncu caydanlik... her sey o kadar samimi ki.

ben duvardaki resimden alamadim gozumu :)

cokkk sevgiler,

sirâr dedi ki...

Sevgili Nihan,
Ne kadar güzel ifade etmişsin.En büyük zenginlik sahip olduklarımızın farkında olabilmek belki de..
*Ve o görsel ne kadar hoş.Nasıl mekanik bir öge bu kadar yumuşak anlatılabilir.O köşede oturup ekrana bakarak bunları yazdığını hayal ettim.Kahvenin kokusu da cabası :)
Hoşgeldin bloglar dünyasına.Çalıntı ve sahte kalemler hiç uğramaz umarım yanına.Hep esaslı, böyle içten kucak açtığın blog dostların olması ve onlardan olabilmek dileğimle..Güzel bir bahar sabahıyla sevgilerimi yolluyorum sana...

Nihan SARI, Illustrations. dedi ki...

kirazsevdası,
hoşgeldin,çok sevindim geldiğine.:)


oip im,
çok yakında içeceğiz zaten.seviyorum seni.


açalya,
çok harbi ve tatlı hatunsun bu arada.

Nihan SARI, Illustrations. dedi ki...

kutupayusu,
beni seninle tanıştırdığın için asıl ben teşekkür ederim.onları sevmene çok mutlu oldum.

canım meral,
benim bey ve ben.sarıldım.


sirarcım,
yakaladım gönderdiğin sevgilerin hepsini.kahve yine yanımda.olmaz mısın,çok isterim hem de.:)

Nihan SARI, Illustrations. dedi ki...

morkoyuncum,
hoşgeldin.evet prenses solak,senin gibi.:)hep gel.

burcu d,
AND LOVE your blog,fantastico.burcu,tasarım mı okuyorsun.yoksa ilgin mi var.blogun çok hoşuma gitti.sevgiler.

Adsız dedi ki...
Bu yorum bir blog yöneticisi tarafından silindi.
Nihan SARI, Illustrations. dedi ki...
Bu yorum yazar tarafından silindi.
Meral Erdoğan dedi ki...

tahmin ettim nihancim :) harikasiniz :)

Kardeşim dedi ki...

Küçük şeylerden mutlu olmak, hayata daha sıkı sarılmak için güzel bir sebep.Güçlü olmak gerek.Tıpkı kaldırım taşları arasndaki çimenin yaşama tutunduğu gibi.Güneşin batışını izlerken derin bir nefes alıp havayı hissetmek,Tanımadığın birine selam vermek çok güzel şeyler.Umarım hayatımızın sonuna kadar bu küçük mutluluklardan keyif almayı sürdürürüz.